Herkese merhabalar...

Yepyeni bir günden ve hafta sonundan selamlar :) Yine bir kitap eleştirisiyle daha bir aradayız, bugün sizlere okuduğum son kitabın eleştirisini ve yorumlarını paylaşmak için blogumdayım, hadi hemen başlayalım o zaman ^^

Son dönemde gerek aldığım kitapların gerekse de izlediğim Booktuber'ların etkisiyle olsa gerektir ayda kitap okuma hedefimi epey yükselttim, malesef henüz oturmayan düzensizliğim sağolsun ayda bir iki kitap bile okuyamaz hale geldim ancak her zaman yapıp yapıp da uymadığım planlarım sağ olsunlar onlardan birkaç tane daha yaptım ve günlük okuma hedefimi vs. belirleyip ay bazında kitap okuma sayımı biraz yukarılara çektim. Umarım ki bu oranda başarılı olabilirim ki epey zor görünüyor, bahane değil tabi ama kitap okuyabileceğim pek çok yerde malesef artık kitap okuyamıyorum :( Bu sebeple kendime ayrı bir okuma zamanı ayırmam gerekiyor ki bu da çok zor, bakalım artık bir yolunu bulmaya çalışacağım :)

Bu ayın çoğunu şimdi birlikte yorumlayacağımız kitaba ayırdım ve hatta tamamını sadece bu çok kalın kitabı okuyarak geçirdim dersem yalan olmaz. Kitap benim yine bir ganimet çıkartmamdan alınmış bir kitap ve çok büyük beklentiyle aldığım bir kitaptı, büyük oranda bu beklentiyi karşıladı da diyebiliriz. Gelin detaylara geçelim artık :)

Kitabımız, Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 624 sayfa...


Kitabı, hakkında hiçbir fikrim olmadan aldığım elbette doğru, bu hususta bana sadece arka kapak yazıları yardımcı oldu. Eh tabi bir de uygun fiyatı... Kitabın ön ve arka kapaklarını aslında çok da beğenmedim ne yazık ki kitabın orijinal versiyonu bence çok daha başarılı. Ayrıca kitabın ön yüzündeki resimler biraz iç karartıcı ve korkutucu, yine bu kitabın sadece yetişkinlerce alınıp okunması daha uygun düşecektir diye düşünüyorum çünkü kitabın içinde de çok fazla sansür yok. Bu sebeple bu resimlerin bir miktar sakıncalı olduğu düşüncesindeyim :( Arka kapak yazılarının ise gerçekte okura kitap aldırıcı özellikte gayet başarılı olduğunu düşünüyorum.
*
Gelelim kitabın biçimsel özelliklerine...Kitap karton kapaklı bir kitap. ilk sayfada kapağın siyah versiyonu, ikinci sayfada kitap hakkında detay bilgiler, üçüncü sayfada yine kitap ismi-yayınevi ismi ve yazar ismi yer alıyor, 5-7 sayfada İçindekiler kısmı yer alıyor. Kitaba giriş yapıyoruz. Kitabın sonunda birkaç fotoğraftan sonra Teşekkür kısmı ve en sonda da Kaynakça ile kitabı sonlandırıyoruz. Kitap bölümler halinde dört büyük bölümden ve küçük küçük çeşitli adlara sahip 56 bölümden oluşuyor.


Kitabın konusuna geliyorum hemen: Fransa'da 1800'lü yıllarda yaşayan Eugene François Vidocq'dan esinlenilerek Philadelphia'da kurulan ve suç dünyasının modern Sherlock Holmes'larını bir araya getiren Vidocq cemiyetinin çözmeyi başardığı bir sürü davanın ve aslında Amerika'nın yakın dönem geçmiş suç ve cinayet tarihini de içeriyor diyebiliriz. Bu bakımdan büyük, geniş ve de kapsamlı bir kitap olmuş. Kitap aynı zamanda Vidocq cemiyetinin kurucuları üç büyük ve efsane isminin kısaca biyografilerine de değiniyor. Bu üç ismi yakından tanıyoruz ve de hayatlarının içlerine giriyoruz.
*
Kitabın sayfa sayısının da epey yüksek olmasından sebep epey uzun bir zamanda okuyabildim kitabı ve biraz da açıkçası özellikle ilk 100-200 sayfa fazla akıcı değildi, bundan sebep çok hızlı okuyamadım. Kitabın bir kısmı akıcı bir şekilde ilerlerken bazen durup durağanlaşabiliyor. Bu da okuma hızınızı biraz kesiyor ne yazık ki :(


Kitapta beni belki de en çok yoran şey inanılmaz derecede abartılan ve de gereksiz olan bilgiler içermesiydi, kitapta zaten çok fazla kişi ve olay ve de elbette cinayet olmasına rağmen üstüne bir de detaylar çok kafa karıştırıcı olmuş. Bir sürü birim ismi, FBI, Vidocq'un yaşından esinlenilen üye sayısıyla Vidocq cemiyeti derken ben bir ara kim neydi epey karıştırıp kimi zaman kitapta geriye dönüp yeniden bakma ihtiyacı bile hissettim. Bu da beni çok yavaşlattı.
*
Kitabın içerisindeki özellikle eşsiz yetenekleriyle Bender ve Walter'a ama özellikle Walter'a hayran olduğum çok ama çok doğru. Çünkü yaşayan Sherlock Holmes lakabını ve iltifatını belki de en çok hakeden kişi Walter... Kitap içerisinde de Walter'ın yaptığı katil karakter çözümlemelerinin çok detaylı ve açık bir şekilde sunulmasına ise tek kelimeyle bayıldım diyebilirim. Özellikle o kısımları okurken nasıl bir keyif yaşadım anlatamam sizlere.


Kitabın dörtte üçlük bir kısmını okumuştum ki elim bir anda kitabın sonundaki sayfalara gitti ve o anda şok oldum, kitapta bahsi geçen pek çok olay ve hatta bu muhteşem üçlü birkaç fotoğraf ve anıyla birlikte orada arz-ı endam ediyordu. Bu hayranlık uyandıran kişileri ve çıkardıkları muhteşem işleri görünce kitap tam anlamıyla yerine oturdu da diyebilirim. Keşke daha çok fotoğraf olsaydı :(
*
Kitabın dili günlük konuşma dili, çok fazla terim veya yabancı kelime yoktu. Kitapta bolca tasvir, bolca psikolojik analiz ve elbette detaylar vardı. Yazar sadece birkaç hikayede isim değişikliği yaptığını ama birçoğunu da direkt olarak aldığını eklemiş en arkadaki yazısında. Bu hikayelerin gerçek olduğuna insanın inanası gelmiyor doğrusu. İnsanoğlunun en derinlerinde yatan canavarın inine girmiş gibi olduk gerçekten de :(


Kitabın orijinal adının direkt olarak çevrilmemesini ise pek sevemedim ne yazık ki. Kitabın orijinal adı ' Murder Room' yani kitabın içinde de çoğu yerde geçtiği üzere 'Cinayet Salonu' olarak geçiyor. Av ise çok da uygun ya da tercih edilesi olmamış, bence özgün adı çok daha başarılı aynen özgün kapakta olduğu gibi.


Kitabı es geçersek aslında en başta böyle bir cemiyetin yani asla kar amacı gütmeyerek sadece mağdur ailelere ya da kurbanlara yardımı amaçlayan bir cemiyetin varlığını ve bunu kurup bu derece geliştirenleri alkışlamak gerekli, çünkü bu gerçekten de muhteşem bir şey. Üstelik dünyanın dört bir yanından pek çok dedektifi de bünyesinde barındırıyor ve dünyadaki tüm Sherlock'ların buluşma noktası gibi bir şey. Elbette dünyadaki tüm davaları hatta sadece Amerika'dakileri bile bitirme veya sonlandırma şansı yok ama ellerinden geleni yapmadıklarını kim iddia edebilir ki? Üstelik bunu davaya dahil polisle çatışmadan ve de onun yetkilerine müdahale etmeden sadece olaya bakan dışarıdan biri olarak yapabiliyorlar, ki gerçekten alkışlanası bir olay.
*
Kitaptaki özellikle İçindekiler kısmını ve sondaki teşekkür kısmını çok sevdim. İçindekiler kısmında pek çok bölüm başlığı oldukça dikkat çekici ve özenle hazırlanmış, ayrıca içerikle çok uyumlu. Okurken inanılmaz sevdim. Bir de kitapta ilk kısımlarda bir kurgu karışıklığı olduğunu düşünüyorum. Bu da sanırım kitabın inanılmaz kapsamlı oluşundan kaynaklı olabilir.
*
Aynı zamanda Amerika'nın yakın geçmiş cinayet tarihini de konu edindiğinden kitapta 70'li yıllarda işlenen cinayetlerden günümüze kadar olan pek çok cinayet de kitabın içerisinde işlenmiş durumda. Kitapta yer alan bazı ünlü seri katiller de var hatta: Ted Bundy, Albert Fish, Dr. Holmes, Karındeşen Jack, John List gibi isimler.

Herkese selam!

Hafta sonundan kocaman kocaman merhabalar...Umarım iyisinizdir, bugün Eylül'ün son günü ve bu güzel güne biraz daha keyif katmak amacıyla ben bloga son okuduğum kitabın eleştiri ve yorumlarını yazmak istedim, umarım yazımı da keyifle okursunuz :)

Son dönemlerde yeni aldığım kitapları henüz sizlere bile blogda tanıtmadan okumaya başladım çünkü öncelikle bu kitabı sonrasında da şuan okuduğum Av isimli kitabı deli gibi merak ediyordum o nedenle de sizlere yazacağım alışveriş yazımda doğru düzgün bahsedemeden bir de bakmışım bitirip eleştirisini yazacak hale gelmişim :) Her neyse, ama yakında gelecek alışveriş yazısında kendisini göreceksiniz benden şimdiden söylemesi :)) Bununla birlikte iki kitap daha almıştım ve onları da sanırım biri hariç Instastory'mde paylaşmıştım. Bu üçünü okuma listemde ön sıralara alıp bu meraktan da kurtulmak istedim açıkçası, gerçi şöyle bir baktığınızda aslında her kitabı merak edip okuyoruz ama bazı kitaplar nedense daha çok merak ediliyor :? Şimdi sizlere bahsedeceğim kitap da benim deli gibi merak ettiklerimdendi, çünkü hakkında birkaç güvendiğim blogger/youtuber'dan fikirler duymuştum, peki bakalım kitap hakkında ben neler düşünüyorum ve kitap hakkında sizlere neler verebilirim?

Kitabımız, Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 351 sayfa..


Kitap benim kütüphaneme ait bir kitap ama büyük ihtimalle onu da kız kardeşime hediye edileceklerin arasına koyup ona en yakın Bursa ziyaretimde vereceğim. Dediğim gibi epey methini duyup konusunu okuduktan sonraki merakıma yenilip A101'de şans eseri komik bir fiyata satın aldığım bir kitap bu ve benim kendi kütüphaneme ait bir kitap. Kapak tasarımlarına gerçekten bayıldığımı söylemeden geçemem, özellikle bu ön kapak kitaba aşık etti beni :) Arka yüzdeki üç paragraf aslında bir arka kapak yazısı için oldukça fazla olsa da yine de başarılı, okuru meraklandırmayı ve ona kitabı zorla aldırmayı vaat ediyor :)
*
Kitabın biçimsel özelliklerine geçiyorum hemen: İlk sayfada ön kapağın siyah beyaz versiyonu, ikinci sayfada detay bilgiler, üçüncü sayfada yine kapak tasarımının aynısı yer aldıktan hemen sonra kitaba geçiş yapılıyor. Kitap ortadan büyüğe doğru bir puntoya sahip. Kitap mektuplar şeklinde yazılmış, kitapta italik, kalın gibi yazı stilleri de çokça kullanılmış.


Öncelikle kitabın mektuplar şeklinde yazıldığını ve genç yaşta ölen bazı ünlülerin kitaba dahil olduğunu biliyordum, o nedenle benim için çok da sürpriz bir gelişme olmadı. Kitapla ilgili bu anlamda beklentilerim epey yüksekti ama biraz fos çıktı açıkçası. Çünkü kitap liseye yeni başlayan genç bir kızın ablasının trajik ölümü üzerine yaşadıklarını anlattığı bir kitap ve bunun önemli bir detay olduğunu bilmenizi istiyorum. Çünkü sanırım ben kitabı bu detayı atlayarak okuduğum için biraz hayal kırıklığı yaşadım. Kitabımızın ana karakterleri iki çocuk, özellikle de birinin yaşadıklarına yani ablasını kaybettikten sonraki yıl yaşadıklarına şahit oluyoruz, bu nedenle de bir ergenin ağzından kitabı okuduğunuzu ve onun yaşantısının içine girdiğinizi düşünmelisiniz.
*
Kitabı ergenlik çağındaki bir çocuğun ağzından okuduğumuz ve olayları böyle gördüğümüz için kitaptan beklentinizi bu seviyede tutmanızı öneriyorum.


Kitabın içerisinde Kurt Cobain, Amy Winehouse, Judy Garland, Amelia Earhart, Janis Joplin, River Phoenix, Jim Morrison gibi tanınmış bazı isimler de var ve bu isimlerin bazılarının erken yaşta intihar ettiklerini biliyoruz, özellikle Oz Büyücüsü'nde harikalar yaratan Judy Garland ve şarkıları ve sesiyle bizleri büyüleyen Amy Winehouse için okuduğum satırların elbette ki benim için anlamı büyüktü elbette bu satırları daha bir hüzünlenerek okudum. Özellikle hepsinin yaşantısının da bu kitaba dahil edilmesi ve sevdikleri sevmedikleri şeyleri de Laurel'ın ağzından duymamız çok güzel ve anlamlıydı aynı zamanda onlara karşı bir saygı borcu ve vefa örneğiydi, yazarın yaptığı aslında büyük jest. Çünkü zaten bu büyük isimler her zaman yaptıkları işler ve eserlerle yaşayacaklar...
*
Kitabın konu fikri kimden çıktı bilmiyorum ama bence etkileyici ve sanırım daha önce çok fazla yapılmamış bir fikir, o nedenle ayrıca tebrik ediyorum. Konudan ve ünlülerin bu kitaba dahil edilmesi fikrinden hoşlandım. Kitabı genel olarak bu kadar çok merak etmemin en büyük etkenlerinden biri de bu aslında...


Kitabın yetişkinlerden daha çok lise veya orta okul çağındaki genç yaş grubuna hitap ettiğini düşünüyorum, aslında belki de kitabı çok kendime hitap ettirememem bu sebepten, kendim okuyup bitirdikten sonra da kız kardeşime hediye etmek istemem işte bu yüzden. Onun beğeneceğini düşünüyorum, bakalım onun yorumları nasıl olacak?
*
Kitapta çok fazla alıntı, müzik mevcut, özellikle bu ünlü isimlerin eserleri ön planda elbette. Haricinde tasvir, betimlemeler de üstünkörü olsa da mevcut. Ancak kitapta en dikkat çeken şey elbette kitaptaki gençlerin yaşam tarzlarına vurgu yapılması, Amerikan aile kültürünün yok olması, gençlerin büyürken yaşadıkları zorluklar, ergenlik dönemi ve bu çocukların anlaşılamaması üzerine gerçekçi saptamalar yapılması. Yazar yeni nesillerin özellikle çocukluktan ilk ergenliğe geçerken yaşadıkları zorlukları büyük bir ustalıkla hikayeye yediriyor, hikayenin altında bu zorlukları Laurel'ın yüksek duyarlılık süzgecinden geçirerek bizlere sunuyor. Laurel arkadaşlarını bu anlamda bizlere çok iyi tanıtıyor, onların maskelerinin ardındaki gerçek yüzlerini ve gerçek duygu-düşüncelerini gözler önüne seriyor.


Kitapta Laurel'ın May'i bu kadar örnek alması ise akıl almaz derecede abartılmış bence, evet kız kardeşler özellikle de küçük olanlar büyük kardeşlerini örnek alırlar ama durum bence bu derece abartılmamalı. Laurel May'in kuklası gibi yansıtılmıştı bazı kısımlarda, sinirden delirdim, Laurel oraya gel hemen gidiyor, buraya gelmek ister misin hemen koşuyor, asla sorgulamıyor ve kız kardeşinin erkek arkadaşlarıyla olan gizli gece ilişkilerine göz yumup ailesine bahsetmiyor. Böyle yüksek duyarlılığa sahip bir kızın bu kadar aptal gibi yansıtılmasına çok sinir oldum doğrusu. Bu ne çelişki böyle? Laurel May'in her söylediği sözü emir gibi uygulayıp kız kardeşine adeta tapıyor gibi gösterilmiş hatta kız kardeşinin yaşadığı hayatın sonunda gece yarısı gözlerinin önünde ölümünün üzerine bir süre sonra onun gibi olmak istiyor ve onun gibi yaşamaya başlıyor. Ancak neden sonra aklına onun başka biri olduğu ve kendisi gibi davranmadığı geliyor. Yazarımız buralarda bence hata etmiş ve Laurel'ı gerçekten tam bir salak gibi göstermiş.


Kitapta, çocuklar için ebeveynlerin önemi, ailelerin ayrılmalarının olumsuzlukları, çocuklar üzerindeki etkileri, baba ve anne figürlerinin bir çocuğun hayatındaki önemi, aile olmanın önemi ve Amerikan ailelerinin yozlaşması gibi önemli konulara parmak basılıyor. Yazarın kitabını ailelerin de okumalarını ve kendi yaşantılarına dönüp şöyle bir bakmalarını amaçladığını düşünüyorum ve ben de özellikle yine anne babalara bir kitap daha öneriyorum okumaları için.
*
Kitapta yazarın oluşturduğu karakterler arasında sanırım en sevmediğim karakter adı bile belli olmayan anne karakteri. Kızının ölümü üzerine diğer çocuğunu yüz üstü bırakıp giden bir anne modeli. Kitapta gerçekten en sinir olduğum karakter o oldu ve kızının ölümünde yüksek pay sahibi olduğunu düşünüyorum. Öyle bir anne modeli oluşturmuş ki yazar,kendi kızının gece evden gizlice çıkmasından bihaber, film yıldızı olma hayallerinden kurtulamayıp halen daha kendini düşünen, çocuklarını düşünmeden ayrılık kararı alıp çocuklarından aniden uzaklaşabilen, kızının ölümü üzerine diğer çocuğunu yüz üstü yıkık bir babayla bırakan, zavallı Laurel'ın Amy teyzesinden babasına bir top gibi zıplayıp durmasını önemsemeyen, her şeyden önce bence Laurel'ı önemsemeyen bir  anne modeli. Ki üzüntüsünde bile halen daha kendisini düşünüyor ve beni her zaman ağlarken görmeni istemediğim için diyebilen biri, bu nasıl anne ya diye kitap boyunca delirdim resmen.


Bu kitabı genel olarak epey akıcı bulabileceğinizden eminim hatta bir oturuşta bitirilebilecek benim çıtır çerez dediğim kitaplardan, önemli konulara parmak basıyor olsa da yine de tüm hikaye dört beş ergen arasındaki konuşma ve diyaloglardan ibaret, bu da bir gerçek aslında. Bu nedenle erkek arkadaş muhabbetlerine, sevgili muhabbetlerine, bolca Amerikan lise partilerine ve ergen muhabbetlerine hazır olmanızı öneriyorum.
*
Kitabın türünün gençlik, dram olduğunu düşünüyorum, hatta kitap içerisinde bazı yerlerde Laurel'ın May hayranlığıyla kafayı bozmasından ötürü baygınlık geçirtecek kadar yoğun bir duygusallık dozu vardı, sürekli eski hatıralar ve yaptıkları şeyler bazen açıkçası Laurel'ın tam bir aptal gibi davranması ve bunu gayet de normalmiş gibi aktarmasından dolayı sıkıcılaşmıştı. Kitapta olayın - ki May'in ölümü kendi hatasından doğan bir kaza- dramatik olmaması ama yazarın bunu inanılmaz bir şekilde dramatize etmeye çalışmasından ötürü doğan komik bir de durum vardı. Evet anlıyorum, bir abla kaybetmek her zaman zordur ama kitapta çok fazla dramatize edilip sık sık depresif bir hava yaratılmaya çalışılmış hatta ünlü isimler de çoğu kez buna alet edilmişti.


Kitapta yine aşırı gereksiz olarak lisede eşcinsellik üzerine de bir parmak basılmıştı, gerçekten inanılmaz gereksiz buldum.
*
Benim çok sevdiğim bir kitap olmadı malesef ki, hatta bana çok da bir şey kattığını bile düşünmüyorum, May'in ölümündeki esrarı bir süre korumayı başarmış olsa bile sonunda onu da inanılmaz bir şekilde basitleştirip batırdı diyebilirim. Ön kapak ve içerisinde geçen sevdiğim isimler ha bir de kitabın Türkçe çevirisi hatırına okudum diyebilirim kitabı, bu arada kitabın orijinal ismi 'Love Letters to the Dead', onun haricinde beni tatmin edemeyen bir kitap oldu.
*
Evet benim kitaba dair, yorum görüş ve önerilerim işte böyleydi, umarım yazımı severek okudunuz! Yeni kitaplarda ve yazılarda görüşmek dileğiyle...Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Selamlar...

Yeni bir yazıyla daha bir aradayız, bugün blogda sizlerle okuduğum son kitabı, yorum ve eleştirilerini paylaşmak istiyorum. Hafta sonunda güzel bir kitap önerisi için okumaya devam o halde ^^

Kız kardeşimden yürüttüğüm kitapların haddi hesabı yoktur, kızcağız ne zaman okumak için bir kitap alsa hemen el koyarım övünmek gibi olmasın hihi ^^ Bu kez de öyle oldu, tatilde yanımda okumak için incecik bir kitap almıştım zaten ama bu kitabı görünce onu öne alıp diğerini daha sonra okumak istedim ve tatilde bitiririm sanmıştım ne yazık ki öyle olmadı:( Kitabı yeni bitirdim ve hemen bloga eklemek istedim :) Bu arada kız kardeşim kitabı geri iade ederken yanında bir tane de hediye kitap istedi, aslında bende istemediği kadar çok fazla kitap var o nedenle bu isteğini daha doğrusu şartını mı demeli bilemedim seve seve kabul ettim ^^

Kitabımız, Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 336 sayfa...


Kitabı ilk gördüğümde ilk dikkatimi çeken şey elbette ismi ve kapağı oldu. Bu arada kitabın isminin İngilizce'den direkt olarak çevrilmesi de dikkatimi çekti. Kitabın orijinal ismi; Everything I Never Told You... Kapak tasarımına ise bayılmamak mümkün değil, insanın içini açan bir tasarımı var, baktıkça bakası geliyor insanın... Hem manzara anlamında hem de romantizm anlamında güzel bir kapak ancak kitabın içeriğini tam yansıtıyor mu bilemedim :( Arka kapak yazıları ise oldukça örtülü olmakla birlikte alınan ödüller de güzelce yerleştirilmiş, bu arada kitabımızın aldığı ödüller de bir hayli fazla ve kesinlikle de hak ettiğini düşünüyorum.


Kitabın biçimsel özellikleri ise şöyle: kitap-yayınevi-yazar ismi, kitapla ilgili editör vs. bilgilerinin yer aldığı sayfa, kitap isminin yer aldığı sayfadan sonra kitaba giriş yapılıyor. Kitap bölümler halinde yazılmış, toplam on iki bölümden oluşuyor. Kitabın sonunda da bir Teşekkürler yazısı mevcut, bu yazı oldukça kişisel yazılmış ve de çok samimi olmuş.


Kitabımızın en önemli özelliklerinden biri olan konusuna geliyorum hemen: Marilyn babası annesini terk ettikten sonra annesi tarafından bir ev hanımı olarak yetiştirilmiş ancak doktorluk hayallerine kendi başına sahip çıkmıştır. Üniversiteye devam ederken Çinli genç bir öğretmen olan James ile tanışır birbirlerine aşık olurlar ve Marilyn hamile kalır. Doktorluk hayallerine veda eden Marilyn ise annesinin istemediği bir evlilik yaparak annesinin istediği gibi bir ev hanımı olur. Zaman içerisinde çiftin üç tane çocukları olur ve evlilikleri çok çeşitli çalkantılar geçirir... Büyük kızları Lydia evlerinin yakınındaki gölde ölü bir halde bulununca ise perde arkasında kalan bütün gerçeklerle bir ailenin dramı ve arkasındaki pek çok gerçeklik de gün yüzüne çıkar...


Konusu aslında dışarıdan bakıldığında biraz vasat gibi duruyor hatta arka kapak yazısı kitabın daha çok polisiye vir kitap olduğu yönünde ama bence aslında kitabın türü psikolojik/ dram. Amerika'ya zorunlu göç eden ve sonrasında özel bir okulda aşçılık yapan geleneksel bir ailede kötü bir çocukluk geçiren ve sürekli olarak Çinli olmasıyla alay edilen, dışlanan ve dikkat çeken, uyumsuz bir çocuk olan James ile eşinin başka bir kadınla kaçmasına rağmen kendi başına ayakta kalarak kızını zorluklarla büyüten Amerikalı bir annenin yine tek başına geleneksel bir şekilde büyüttüğü, annesinin istekleriyle kendi istekleri çatışan ve sonunda istemese de annesine benzeyen Marilyn... Çinli genlerinin geçtiği ve yaşadıkları toplumda fazlasıyla dikkat çeken üç çocuk ve onların kendi yaşıtlarıyla ilişkileri... Bu arada söyledim mi bilmiyorum ama kitabımız 1960-1970'li yıllarda geçiyor ve bundan öncesinde anne ve babanın çocukluk yıllarına da şöyle bir değiniliyor. O dönem Amerika'sında azınlıklara nasıl davranılıyor, nasıl dışlanıyorlar kitapta bir güzel gözler önüne seriliyor. Yazarımızın bunu bu kadar iyi dile getirebilmesinde kendisinin de Çin kökenli olmasının etkisinin olduğunu düşünüyorum hatta anlattıkları öylesine gerçekçi ki bunların gerçekten yaşanmayan şeyler olmaması mümkün değil gibi gözüküyor...


Kitapta özellikle anne babaları çok yakından ilgilendiren bir konuya parmak basılıyor: Ergenlik. Bu problemli ve sancılı dönemi hepimiz aslında yaşadık ancak özellikle ebeveynler bu konuda çocuklarıyla bayağı sorunlar yaşıyor. Bu kitapta da bu konuda çok değerli bilgiler yer alıyor. Anne babaların çocuklarını aslında nasıl yanlış yönlendirdiği, nelere ilgisi olup olmadığını hiç sorgulamadan onları kendi istekleri doğrultusunda nasıl yanlış mesleklere ve derslere odakladığı, çocuklarını nasıl yanlış tanıdıkları, çocukları arasındaki farkları nasıl göremedikleri, çocukları arasında yaptıkları ayrımcılığın sonuçları, aile içi iletişimsizlik, psikolojik bunalımlar vs. Gerçekten de her anne babanın okumasını dilediğim bir kitap oldu benim için.


Kitabımız inanılmaz akıcı bir kitap, gündelik dille kaleme alınmış, kolay okunabilir. Eğer zaman ayırabilirseniz birkaç günde bitirebileceğiniz bir kitap gerçekten de. Özellikle dram severler bayılacaklar bu kitaba, ancak dram dediysek öyle ağlamalı bir kitap değil asla. Daha çok ailelerin genelde yaşadıkları sorunlara parmak basan ve gözler önüne seren bir kitap. Bu sorunların çocukların gözünden nasıl göründüğünü ve hissedildiğini de büyük oranda anlatıyor. Özellikle Lydia, Nath ve Hannah'a ayrı birer göz ve ağız vererek bizleri gerçeklerle sonsuza dek aydınlatıyor... Üstelik bunu yaparken gençleri çok doğru bir şekilde yansıtıyor, yaşlarına ve kişiliklerine göre... Yine fiziksel özellikleri de çok güzel bir şekilde betimlenmiş, her çocuğu gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Yazarımızın bu konuda özellikle çok bonkör davrandığını söyleyebiliriz.


Kitapta uçan sinekten rüzgara kadar her şey o kadar şahane bir şekilde betimlenmiş ki ve insanlar, duyguları, hayatları, düşünceleri, yaşadıkları bunlarla o kadar dengede tutulmuş ki hiçbiri birbirinin üstüne geçmiyor. Ve siz çok keyifli bir okumayla baş başa kalıyorsunuz.
*
Kitapta öyle çok övüldüğü gibi ben şahane bir kurgu göremedim ama kesinlikle şahane bir üslup var ve bu üslup çok önde bana göre. Kurgudan ziyade zaten böyle olay değil de duygu/düşünce romanlarında üslup ve işleniş çok daha önde ve çok da özel olmalıdır diye düşünüyorum, Bu kitapta da bunu yakalıyoruz ve istediğimiz duygu bütünlüğünü dozunu aşmadan müthiş bir üslupla harmanlıyoruz.


Açıkçası duygu/düşünce romanlarını okumaktan her zaman biraz tereddüt etmiş ve seçerek yaklaşmışımdır bu türlere. Zira okunmaları da hazmedilmeleri de zordur ve hem ev hanımı hem bir öğretmen hem de bir eşseniz çok da vaktinizin olmadığı da doğrudur. Bu sebeple bu tür kitaplarda gerçekten normalde hiç yapmadığım ve yapılmasından da hazzetmediğim bir şeyi yapıyorum ve kitap seçiyorum. Ancak bu kitapta olayla düşünce iç içe olduğu için ve de duygu yoğunluğu olan bir kitap olduğu için görür görmez okumak istedim ve iyi ki de okumuşum diyorum !


Derin anlatımı olan duygusal bir kitap arayışı ve beklentisi içerisindeyseniz aynı zamanda çok da sıkmasın ve boğmasın istiyorsanız işte size harika bir öneri! Kitapta sevemedim dediğim hiçbir şey yok, her şey bana göre yerli yerinde... Yani gerçek hayat dediğimiz de işte böyle bir şey zaten, öyle değil mi?


Benim gerçekten sevdiğim ve severek okuduğum aynı zamanda çevremizde gelişen olaylara karşı her yaştan insanın nasıl tepki verdiğini görerek özellikle ergen gençlerin hayatlarından kesitleri gördüğüm ve de çok başarılı bulduğum bir romandı. Aldığı tüm ödülleri sonuna kadar hak ettiğini düşünüyorum az bile hatta ve tüm ebeveynlere de bu kitaba bir bakmalarını tavsiye ediyorum ^^
*
Umarım yazımı keyifle okudunuz, yeni yazılarda da görüşelim lütfen! Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Merhaba !

Bloguma hoşgeldiniz :) Yeni yazıyla bir aradayız yine, bu güzel Çarşamba gününde hafta ortasına merhaba deyip hafta sonuna göz kırparken aynı zamanda sizlerle okuduğum sondan bir sonraki kitabın eleştiri ve yorumlarını hemencecik paylaşmak istedim. Peki sondan bir sonraki ne demek? Hımmm, güzel soru ^^

Bu benim bloguma kitap eleştirisi yazmadığım süreç içerisinde okuduğum ikinci kitaptı, ilki İkbal Gürpınar ve Cengiz Hortoğlu'nun yazmış olduğu 'Aşkın Bir Yüzü' isimli kitaptı ancak onu burada sizlerle paylaşmadım. Basit bir aşk hikayesini hatta diyebilirim ki Türk sinema tarihine ve elbette genel anlamda sinema tarihine damga vurmuş bir fakir oğlan zengin kız masalını anlattığı ve bunu hiçbir edebi kaygı duymadan oldukça da üstünkörü anlattığı için açıkçası ben buna vakit ayırmak istemedim. Hemen kitaplığımdaki daha öncelikli olan ama bir türlü halen daha blogda eleştirisi olmayan kitaplarıma yöneldim. Sizlere uzun bir zaman önce de bahsetmiştim, blogumdan önceki kitaplarımı yeniden okuyup burada sizlerle paylaşıyorum :) Ve bu enfes kitap da böyle diyebiliriz.
*
Kitabımız, Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 574 sayfa...


Kitap Hırsızı benim kütüphanemin baş yapıtlarından biridir, öncelikle böyle başlamalıyım sanırım. İşin garibi bu kitabı nasıl edindiğimi hiç bilmiyorum, sanırım Bakırköy'den almıştım. Ancak bu kadar doğru ve isabetli karar verilebilirmiş herhalde kendimi tebrik ediyorum :)) Kitabın içini de dışını da çok beğendim, özellikle dışı zaten kısaca kitabın içini özetliyor gibi, ama tabii içeride sizleri gerçek bir cennet bekliyor ya da cehennem mi desem?


Kitabımızın biçimsel özelliklerine değinelim: Kalın karton kapaklı bir ön kapaktan sonra kitap ismi, editör bilgileri ve bir kitap isminden sonra önsöz kısmımız geliyor ve kitabımız başlıyor. Kitap büyük kısımlar halinde on kısımdan oluşuyor, bu kısımlar kendi içerisinde orijinal başlıklı bazı bölümlere ayrılıyor. Bu bölümler de hatta bazen bir ve iki olarak ayrılmış. Her bölüm ve kısım, kendi başında okura büyük bir özen ve itina ile sunulmuş. Yani aynen mini bir içindekiler şeklinde hazırlanmış. Kitap sonsöz ile de bitirilmiş. Kitapta kalın, italik ve farklı yazı tipleri kullanılmış, hatta içerikten doğan bir iki kitap çizimi de kitapta yine mevcut. Kitapta ne sayfa kaygısı güdülmüş ne de punto. Orta boyut bir punto kullanılarak özenli ve itinalı bir biçimlendirme yapılmış.


Kitabın herkesin kalbini yakacak kadar trajik konusuna gelelim: 1939'lu yıllarda Liesel Meminger isimli bir Alman çocuğu annesiyle ve ağır hasta kardeşiyle birlikte trenle Münih'e doğru yol almaktadır. Bir aile onları evlat edinecektir ve bundan sonraki bakımlarıyla ilgilenecektir, çünkü babası komünist olarak yargılanmakta annesi de onlara bakamamaktadır. Trende kardeşinin ölmesiyle birlikte bulabildikleri ilk yerde onu gömerler ve annesi Liesel'i sosyal hizmet görevlisine teslim eder. Kardeşinin gözlerinin önünde anbean ölmesi Liesel'i çok etkiler, kardeşi gömüldükten sonra yere düşen bir kitap sayesinde ilk kitap hırsızlığını gerçekleştirir. Ancak Liesel okuma yazma bilmemektedir. Kardeşinden bir anı olarak saklayacağı bu kitap, aslında ona hiç uygun değildir. Onu evlat edinecek aile Münih Moching'de 33 Himmel Sokağı'nda yaşayan bir ailedir, Hans ve Rosa Hubermann. Hitler'in başa geçmesiyle başlayan zorluklar onları çocuklarından alakoymuştur, oğulları ateşli bir Nazi olmuştur ve onlarla da doğru düzgün görüşmemektedir. Kızları Trudy ise arada bir uğramaktadır. Aileye ilk başlarda alışamayan Liesel babasını çok sever, Hans akordeon çalıp badana boya yapan bir adamdır. Liesel'in zamanla burada bambaşka bir hayatı daha olur, ara sıra kardeşini ve annesini özlese de artık hayatı buradadır. Çok sıcakkanlı insanların yaşadığı bu sokakta bir de erkek arkadaşı olur: Rudy Stenier. Birlikte hırsızlıktan Hitler Gençliği'ne kadar bir sürü macera yaşarlar ve çok iyi arkadaş olurlar. 1943'lü yıllarda Rusya'yla savaşan Almanya'nın kentleri bombalanmaktadır. Ve bu bombalar esnasında Hubermann ailesi minnet borçlu oldukları bir adamın oğluna bir Yahudi'ye de bakmak zorundadırlar. Tüm bunların arasında Liesel okuma yazma öğrenmiştir ve kitap okumayı çok sevmektedir, pek okuyacak kitap yoktur ancak Liesel bulabildiği her kitabı çalmaya başlamıştır... Her şey yolunda gibi gözükürken bir gün Liesel'in hayatı bir bombayla yine parçalanacaktır.


Bu kadarı bile bence yeterli değil ama burada kesiyorum, zaten bir sürü spoi verdim :( Kitap tahmin ettiğiniz üzere II. Dünya Savaşı'nda Almanya'yı ve bu Nazi Almanya'sında küçük bir kızın ve tabi diğer Alman vatandaşlarının yaşam öykülerini anlatıyor. Bana gerçek bir hikaye gibi geliyor açıkçası bu hikaye, sanki bir yaşanmışlık kokusu var. Bazen I. Dünya Savaşı'nda hiçbir ülkenin geçirmediği büyük bir değişim geçirdiğimiz halde neden bizden böyle hikayeler çıkmıyor diye üzülüyorum bu kitabı hatırladıkça. Çünkü ben eminim, bizde daha bile kötü hikayeler mevcuttur...


Kitap ilk bakışta sizlere zaten dış tasarımı açısından kucak açacaktır ama siz sayfa sayısına bakarak sakın bu teklifi geri çevirmeyin. Çünkü sayfa sayısı tamamen şişirmece. Yazarın sayfaları bol kullanmasından kaynaklı, yoksa neredeyse her sayfa diyalog dolu ve kolay okunur, akıcı bir kitap ve gerçekten de şiirsel bir dili var. Ve daha önce de sanırım duymuşsunuzdur kitabı o dönemde yani Hitler döneminde en çok çalışan kişinin ağzından okuyoruz: Azrail'in. Kitapta gerçi kendinden ve karakterinden biraz biraz bahsetse ve kendini aralara soksa da isminden asla bahsetmiyor, ancak siz onun o olduğunu elbette anlıyorsunuz. Kendi gözünden başka acı hikayeler de savuruyor aralara hatta ve siz savaşın ne demek olduğunu bir kez daha düşünüyorsunuz.


Aslında dünyanın gözünde Hitler'i Stalin'den ya da günümüzdeki Esed'den daha etkili kılan nesi var anlamıyorum ama sanki bu konularda Hitler'e ve Nazilere ayrı bir muamele yapıldığını düşünüyorum. Nereye baksanız o dönemden bir hikaye. Örneğin; benim okuduğum kaçıncı II. Dünya Savaşı hikayesi bu bilemiyorum.
*
Kitap çok akıcı, bir çocuğun dünyasını yansıtıyor tamamen. Olaylara o dönemde şahit olan en zavallı yaratıklar bence de çocuklar. Ama savaş çocuk dinlemiyor elbette. Çok çok aşırı çok duygusal bir hikaye diyebilirim sizlere, kaç kez okursam okuyayım her seferinde ağlamayı başarıyorum. Örneğin bu benim ikinci okumamdı ve kitabın sonunu biliyordum yani ama yine de insan kendini durduramıyor.


Kitapla ilgili söylemek istediğim çok şey var; bol bol benzetme, hava tasviri, çocuk şakaları ve manzara tasviri yer alıyor kitapta. Birkaç yılı birden anlattığı için bazı kısımlar tabi çekilip alınmış gibi anlatılmış, yani kitapta üç - beş yılın her günü yok, sadece önemli olaylar ve bazı günler seçilmiş anlatılmak için. O nedenle yorucu değil okuması.
*
Kitapta elbette bu fırça bıyıklı adam için çeşitli düşünce süreçleri de ele alınıyor, felsefi anlamda da sorgulanıyor hayat. Bir çocuğun hayatı iki kez yıkılınca buna biraz da mecbur kalıyorsunuz açıkçası.


Kitabı çok özenli buldum dersem doğru olur, çünkü gerçekten de muhteşem bir eser. Bu zamana kadar Hitler'in diğer dünya vatandaşlarına olan zararını okumuş olabilirsiniz ama bu kitapta bu adamın aynı zamanda kendi üstün ırk saydığı Alman vatandaşlarına da neler yaptığını okuyoruz. Bir nesil hatta birkaç nesil böyle büyümüş.
*
Kitabı okurken elinizden bırakamayacağınıza ve mutlu bir son için içten içe dua edeceğinize inanıyorum. Ben öyle yaptım zira. Hayatınızda pek çok hikaye duymuş ve dinlemiş hatta okumuş olabilirsiniz ama ben bu kadar duygusalını ilk kez okuyorum. Bu kadar duygusal kitapları da aslında sevmiyorum, insanın kalbinde koca bir delik açıyorlar. Kitaplar aslında çok şey öğretiyorlar insanlara.


İlk okuduğumda da son okuduğumda da aynı şekilde etkilendim, çok etkileyici bir kitap ancak en etkileyici yönünün hangisi olduğuna karar veremedim: Nazi Almanyasından bahsetmesi mi? Ölüm meleğinin ağzından anlatılması mı? Yoksa içindeki o minicik koca yürekli kitap hırsızı olan kız mı? Okuyacak kitabım olmasaydı ne mi yapardım? Şüphesiz her kitap kurdunun söyleyebileceği gibi ben de çalardım. Emin olun hiç düşünmezdim, çünkü gerçekten kitaplar sizlere pek çok şeyi öğretiyor, gösteriyor, hissettiriyor, sizi geçmişe ya da geleceğe götürüp bambaşka mucizeler gösteriyor. Ancak belki de mucizeye en çok bu kitapta ihtiyaç vardı, ama olmadı.
*
Size kitabın sonundan nefret ettim desem yeridir, ama böyle hikayelerde mutlu sonlar olmaz artık hepimiz biliyoruz. Kitaptaki yan karakterlerin hepsinin kaybedildiği ve sadece ana karakterin yüceltildiği böyle kitapları sevmiyorum ama bir yandan da sanırım kitap hırsızı ölsün istemezdim yani hem isterdim hem de istemezdim.


Biliyor musunuz bilmiyorum ama bu kitabın elbette ki filmi de çekildi, ancak ben o filmde bu kadar duygusallık göremedim. Ya baş roldeki kızın donukluğu sebep oldu buna ya da filmde kitaptaki pek çok karenin değiştirilip, birleştirilmesi ya da atlanması oldu. Filmi beğenmedim demiyorum ama bence çok çok eksikti. Bir film asla kitabın yerini tutamıyor malesef ki.
*
Kitapta genelde duygusal anlatımlar, düşünsel anlatımlarla olaylar iç içeydi. Daha çok olay romanı diyebiliriz biz bu kitaba. Her bir olayı gözünüzde detaylı canlandırabiliyorsunuz üstelik. Ancak bir olay romanı olmasına rağmen inanılmaz incelikte bir de edebi sanatları görüyoruz. Elbette ki alkışlar çevirmene !


Okumadığınızda bir şeyler kaybedeceğinizi iddia ettiğim çok kitap yoktur ve bu kitap kesinlikle okumadığınızda bir şeyler kaybedebileceğiniz o kitaplardan. Okuyun ve okutturun, hatta bir de sen sayfa sayısına bakma çok akıcı bir kitap diye de ekleyin ki vatandaşın gözü korkmasın ^^ Bilemiyorum büyük konuşmayayım ama beni daha çok etkileyecek başka bir kitap daha gelmez herhalde ben yaşarken dünyaya. Gelsin de istemiyorum aslında, Kitap Hırsızım yeter bana. Liesel Meminger, sizce dünyanın en şanslı mı en şanssız çocuğu mu?
*
Kitabı mutlaka tavsiye ediyorum ancak böyle kitaplar için henüz puan sitemimizde bir puan belirlenemedi, tavan puan veriyorum kendisine. Zaten Zusak en sevdiğim yazarlardandır, kalemine sağlık diyorum ve bu kitabı ödüllü görmek istiyorum. Zusak'ın ikinci ödüllü kitabı olmayı sizce de hak etmiyor mu?


Umarım yazımı keyifle okudunuz, bir sonraki yazıda da görüşmek dileğiyle! Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Yepyeni bir haftadan merhaba !

Hayırlı Ramazanlar ve de! Bloguma hoşgeldiniz... Bloguma ilk kez uğruyorsanız, bu blogda kitap eleştirilerimi, yemek tariflerimi, çeşitli ve özgün hobilerimi, kozmetik, kitap ve ev alışverişlerimi, kendi gardrobumun kombinlerini, kullandığım kozmetik ve kişisel bakım ürünleriyle bu ürünlere dair yorumlarımı, izlediğim ve yorumladığım filmleri bulabilirsiniz... Blogumda keyifli vakit geçirmenizi dileyerek bugünkü yazıma başlıyorum...

Bugün sizlerle okuduğum son kitabı, yorum ve eleştirilerini paylaşacağım, hadi o zaman hemen başlayalım !
*
Kitabımız, Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 380 sayfa...


Okuduğum son kitap başlıktan da anlayabileceğiniz üzere William Kamkwamba'ya ait Rüzgarı Dizginleyen Çocuk isimli kitap... Bu güzel kitaba ben takas yaparak ulaştım, elimdeki bazı kitapları takasa açmıştım, hatta onunla ilgili yazılarım da var, blogumda 'takas' diye aratarak bu yazılarıma da ulaşabilirsiniz ^^ İyi ki de bu takasları yapmışım diyorum, çünkü elime geçen kitaplardan oldukça memnunum, özellikle de bu kitaptan... Methini hiç duymamış olsam da ben bir hazineye ulaşmışım :)
*
Kitabımızın ön ve arka kapakları çok ama çok güzel, renk olarak da çok hoş bir tercih yapılmış. kapaklarda övgü dolu bir sürü güzel cümle de mevcut, bir kitabı okumanız için gereken her şey var yani :)) Kapak tasarımlarında kitabın ana konusu olan ve Kamkwamba'nın icadı rüzgar gülünü de görebiliyoruz :)


Kitabın biçimsel özellikleri ise şöyle: Karton kapaktan sonra iki sayfa övgü cümleleri, kapak, editör bilgileri, yine bir kapak ve çok güzel bir çizimle köy haritası yer alıyor. Giriş bölümünden sonra kitaba başlanıyor ve kitap bölümler halinde on beş bölüm olarak yazılmış. Son sözle de kitaba son  verilmiş.


Artık kitabın konusundan söz etmek istiyorum, daha fazla dayanamayacağım çünkü. Yazarımızın kendi öz yaşam öyküsünü kaleme aldığı bir kitap bu. William Malawi - Kasungu'da küçük bir köyde doğup büyümüş bir çocuk, ailesi Afrika'nın yoksul çiftçi emekçilerinden bir aile, ailedeki tek erkek çocuk kendisi. Bir ablası ve sanırım beş ya da altı kız kardeşi var. 1988 doğumlu Kamkwamba, çocukluğunda ülkeyi kasıp kavuran bir kıtlık yaşamış, kitapta bunu çok detaylı anlatıyor, ardından da ailesi başa gelen devlet başkanları yüzünden gübre ve tohum alamayıp iyice fakirleşiyor ve bu da okula gidebilmesini engelliyor. Orta bire kadar okuyabilen Kamkwamba, okulun yakınındaki bir kütüphanede Amerika'dan gelen kitaplarla kendi kendini geliştiriyor ve Fizik konusunda kitaplar okumaya başlıyor. Henüz elektriğin ve suyun olmadığı köyüne kendi geliştirdiği rüzgar gülleri - elektrik rüzgarı- yardımıyla önce elektrik sonra da su getiriyor ve çabaları uluslar arası boyutlara ulaşıyor. Bir mucit olarak dünyanın sayılı insanları arasında konferanslara katılarak bu emeklerini herkese anlatıyor... Bu kitap da daha kapsamlı bir anlatış diyebiliriz aslında...


Kitabı takas ederken elbette bir yaşam öyküsü aldığımı ve okuyacağımı bilmiyordum. Ancak o kadar değerli bir kitap oldu ki benim için sizlere anlatamam, yakında yazısını yazacağım 'Son Zamanların Favorileri' serimin yeni yazısında da sizlere önereceğim favori kitabım bu olacak. Gerçekten okuduğum en anlamlı kitaplardan biri ve Chris Cleave'in 'Küçük Arı' sı gibi bu kitap da benim kalbimde bambaşka bir yer edindi kendine...
*
William benden sadece iki yaş büyük bir çocuk ve anlattığı şeyler bu nedenle bana daha çok tesir etti, ben sokakta oynarken o meğer aynı yıllarda neler başarmış! Gerçekten azmin zaferi bu olsa gerek... Öyle bir imkansızlık anlatıyor ki size, gerçi hepimiz az çok Afrika kıtası ve orada yaşanan zorlukları biliyoruz ama burada gerçekler öyle çarpıcı bir şekilde anlatılıyor ki, kendinizi kaptırmamanız imkansız. Hurdalıktan bulunan bisiklet parçaları ve lastikleri, kırık ampuller, bira ve içecek kutuları, eski piller, çamaşır ipleri, ağaçlar... Bu basit parçalarla bir çocuk rüzgar gülü yapıyor ve bu rüzgar gülü önce elektrik sonra da içme suyu sağlıyor... Bu büyüleyici gerçekten de!


Kitap masum bir çocuğun ağzından ve gözünden anlatılıyor, William gerçekten de her şeyi öyle güzel anlatmış ki kitapta bir an bile sıkılmıyorsunuz. Günlük basit bir dil kullanılmış ve çeviri de bu şekilde yapılmış. Okurken her kesime hitap edebilsin diye de orta boyutta bir punto kullanılmış.
*
Sizler hiçbir şey bilmeseniz bile Afrika, Afrika'nın o dönemlerde geçirdiği kıtlıklar, dönem başkanları, Kamkwamba ailesi, yakın akrabaları, yaşadıkları zorluklar, ailevi problemler, anne ve babasının tanışma hikayeleri vs. her şey detaylı bir şekilde anlatılıyor. İlk iki yüz sayfa bana göre çok akıcı, sonradan biraz elektrik işin içine girince - her ne kadar basit cümleler ve kelimelerle anlatmış olsa da yazarımız- akıcılık biraz durgunlaşıyor. Son yüz seksen sayfada ise yazarımız hayatının nasıl dönüşüm geçirdiğinden bahsediyor ve bunu aşama aşama gayet de güzel bir şekilde anlatıyor.


Kitap bana göre bütün övgüleri hak ediyor, hiçbirinde bir abartma bir aşırılık yok bence, az bile hatta. Bu kadar basit malzemelerle bir rüzgar gülü yapmış, üstelik malzemeleri basit aletlere kendisi uyarlamış, bulunması için çabalamış ve parasızlık yüzünden imkansızlıklar yaşanan bir haldeyken yapmış bütün bunları, üstelik de okula bile gitmeden, valla en kıskanç hasetlere bile bir bravo demek yakışır... Böyle yeteneklerin kaybolmaması ve bu şekilde meydana çıkarılarak yararlanılması taraftarıyım.
*
Afrika'da okulların dönemlik olarak ailelerden belli bir ücret aldığını bilmiyordum, bu arada dönemlik ücreti bin kwacha. Bu ne kadara tekabül ediyor bilemiyorum ama yiyecek bile bulamadıklarını bile bile aileleri neden böyle zorluyorlar anlamadım :( Ayrıca aileler hiçbir şekilde aile planlamasından ve korunmadan habersizler, her ailenin bir sürü çocuğu var ve kıtlık zamanlarında bu çocukların çoğu ölüyor. Afrika'da hayat biraz daha acımasız...


Kitapta yazarımız kendi ülkesinin bazı -bize göre- garip geleneklerinden de söz ediyor, bunları eleştirmiyor ya da karalamıyor, o dönemdeki hal ve şartları göz önüne alarak değerlendiriyor ve asla kötülemiyor. Sadece biraz garip diye objektif bir yorum yapıyor. Gerçekten tebrik ediyorum, aynı şekilde kendisini okula gönderemeyen babasına da kızmıyor ya da gücenmiyor, olayları o zamanki şartlarla değerlendirip kaleme alıyor, en güzelini yapıyor ve de.
*
Çok daha detaylı yazılabilir bir kitapmış ama herkes sıkılmadan okusun diye biraz üstünden geçilmiş. Ama yine de her bir adımı özellikle rüzgar gülünü yaparkenki adımlarını çok ayrıntılı anlatıyor, yaşadığı zorlukları, aştığı sorunları, yardımsever kişileri vs. İlk başlarda köydeki olumsuz eleştirileri de, kendisine deli dendiğini ve yaşıtlarının kendisiyle alay ettiğini de hiç gocunmadan yazıyor. Belki de okuduğum en samimi kitaplardan biri.


Kitabın duygusal yönünün de ağır bastığını söyleyebilirim, insan ruhunun derinliklerine iniyor ve bunları da küçük bir çocuğun gözlerinden aktarıyor bizlere...
*
Evet daha ne söyleyebilirim bilmiyorum, aklıma gelen her şeyi düşünüyorum ama kitap hakkında hiç olumsuz bir şey söyleyemiyorum. Okuduğum en umut dolu, en azim dolu kitaptı, herkese ilham verecek türden. Okuyun, okutturun ve bu gerçek hikayeyi herkesin öğrenmesine yardımcı olun !
*
Kitaba puanım: Yıldızlı 5


Benim okuduğum son kitaba dair yorumlarım ve eleştirilerim bu şekildeydi, umarım yazımı severek ve ilhamlanarak okumuşsunuzdur :) Yeni yazılarda da görüşelim lütfen! Blogumu GFC'den ( Google Friend Connect'den) - blogumun en altında yer alıyor- takip etmeyi ve Instagram dahil tüm sosyal medya hesaplarımı takip etmeyi unutmayın ^^

Merhabalar...

Bloguma hoşgeldiniz... Bloguma ilk kez uğruyorsanız, bu blogda kitap eleştirilerimi, yemek tariflerimi, çeşitli ve özgün hobilerimi, kozmetik, kitap ve ev alışverişlerimi, kendi gardrobumun kombinlerini, kullandığım kozmetik ve kişisel bakım ürünleriyle bu ürünlere dair yorumlarımı, izlediğim ve yorumladığım filmleri bulabilirsiniz... Blogumda keyifli vakit geçirmenizi dileyerek bugünkü yazıma başlıyorum...

Bu güzel Cuma gününde öncelikle 19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramınızı kutluyorum, özellikle genç nesiller bu bayramın önemini iyi kavramalılar diye de düşünüyorum. Ardından da yarınki Beraat Kandilinizi kutluyorum ve yazıma hemen geçiyorum. Bugün okuduğum son kitabı ve eleştirilerini paylaşmak istedim sizlerle, hadi başlayalım!
*
Kitabımız Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 432 sayfa... (Cep boy )


Kitabımız benim cep boylar kütüphaneme ait bir kitap, sanırım A101 ganimetlerimden olması lazım... Tam hatırlayamıyorum açıkçası, ama benim kitabım. Tess Gerritsen'i bilmeyen bir polisiye hastası düşünemiyorum, o nedenle benim çok sevdiğim favori yazarlarım kategorisine giriyor kendisi... Yazarın yazdığı pek çok kitap ismini bilirim, bir kaçını da okumuşumdur, o nedenle Çırak adını okumadan Tess Gerritsen ismi beni almaya iten neden oldu diyebilirim. Ancak bundan sonra çok çok methini duymadığım ya da gerçekten ihtiyaç duymadığım kitapları almama kararı aldım, satın alacağım kitapların benim için gerçekten bir anlamı olsun ve hayatım boyunca hayatımın bir parçası olsun ve ben nereye gidersem oraya gelsin istediğimden polisiye arşive şimdilik kısa bir ara veriyorum, zira elimde nereye koyacağımı bile bilmediğim kolilerce kitap var :(


Kitabımızın ön ve arka kapakları tasarım açısından bence başarılılar, beyaz ve kırmızı rengin hakim olduğu kitabımızda siyah renk de ilave edilerek muhteşem bir üçleme oluşturulmuş. Birkaç önemli kaynak yorumu da eklenerek okurun kitabı alması neredeyse zorunlu hale getirilmiş. Ön ve arka kapağı sevdim diyebilirim.


Kitabın biçimsel özelliklerine geçelim: İlk sayfada kitap ismi, ikinci sayfada editör vs. bilgileri, sonrasında bir kitap ismi daha sonrasında Atıf, Teşekkür ile kitaba giriş yapılıyor. Kitap bölümler halinde yirmi altı bölüm olarak yazılmış. Bölümler numaralarla isimlendirilmiş.


Kitabımız bir devam kitabı aslında, Rizzoli & Isles serisi bildiğiniz gibi CNBC-E'de dizi haline getirilen bir seriydi, ilk olarak orada görüp daha sonra uyarlandığını öğrenmiştim ben. Meşhur bir serisi yazarımızın, ve bundan önce de Cerrah isimli bir kitabın devamı niteliğindeydi elimdeki kitap. Vikipediden şimdi aldığım bilgilere göre Rizzoli & Isles serisi tamı tamına 11 kitaptan oluşuyor; Cerrah, Çırak, Günahkar, İkiz Bedenler, Siliniş, Mefisto Kulübü, Ruh Koleksiyoncusu, Buz Gibi Soğuk, -Freaks, Sessiz Kız, -John Doe, Sona Kalan, Diriliş. Bu seriden okuduğum ilk kitap bu oldu, ama ben Cerrah'ın methini daha öncesinden de duymuştum zaten, bu nedenle aşinayım. Yazarın daha önceden Kan Gölü isimli kitabını da okumuştum, bir zamanlar sanırım 2012-13 yılları arasında Bakırköy'de otururken banliyö trenlerinin orada duran seyyar kitapçılara dadanmıştım, o esnada beş liraya kiraladığım bir kitaptı hatta ! Ancak seriye yeni başlamış olsam da Rizzoli ve Isles'i diziden tanıyorum.


Kitabımızın konusuna gelecek olursak; Cerrah Rizzoli ile yaşadığı sıra dışı saatlerden sonra hapse tıkılmıştır, ancak Rizzoli'nin kabusları halen devam etmektedir. Bir yandan cinayetlerle uğraşan bir yandan da kabuslarına son vermeye çalışan Rizzoli, bir gün bir cinayet davasına görevlendirilir, bu cinayet davası Cerrah'ın katliamlarına oldukça benzer bir şekilde işlenmiştir, ancak burada evli bir kadın hedef alınmış ve kocası korkunç dakikaların ardından öldürüldükten sonra kadın kaçırılmıştır. Bu davanın Cerrah'ın katliamlarına benzer olup olmadığı sorgulanırken ve cinayet aydınlatılmaya çalışılırken ortaya birden gıcık bir FBI ajanı çıkar ve davaya dahil olur. Cinayetler seri halde devam etmektedir, Cerrah ise ininden kaçıp avının peşine tekrar takılmak istemektedir, yarım bıraktığı işlemleri tamamlamak ve Rizzoli'nin hayatına geri dönerek onu öldürme planları kurmaktadır. Tüm bunlardan habersiz olan Rizzoli davadan davaya koşarken bir gün Cerrah Warren Hoyt hapisten kaçar, ve benzer cinayetleri işleyen ortağıyla buluşur, canavarlar birken iki olmuştur. Şimdi Rizzoli hayatını iki canavara karşı savunmak zorundadır...


Açıkçası ilk kitabı okumadan ikinci kitabı okumak ve kitabın üzerinde bangır bangır bir seri kitabı olduğu yazarken bu kitabı almak herhalde benim gibilerin işidir, daha önce buna benzer pek çok okumalarım oldu, çok eleştirildiğim ve yorum aldığım Mefisto Çıkmazı isimli kitap gibi. İlk kitabı okumadan ikinci kitabı okumak, ikinci kitapta her ne kadar çok ilk kitaba dair ipucu verilmiş ve konudan kısaca bahsedilmiş olsa bile bence yeterli olmuyor, kendinizi bir boşlukta hissediyorsunuz, örneğin bu kitapta, ben Rizzoli'nin psikolojisini okudum ama ne yaşadı bilmiyordum. Bu kısım benim için muamma olarak kaldı, tek bildiğimiz Rizzoli'nin avuçlarına bıçak ya da neşter saplaması. Bunun dışında olay hakkında hiç fikrimiz yok, sizlere ilk kitabı okuyarak seriye başlamanızı tavsiye ederim.


Bence polisiye kitaplar içerisinde seri katil kitapları ayrı bir yer tutuyorlar ve ayrı birer öneme sahipler ancak yine de olumsuz bazı yönleri de var: Cerrah gibi sürekli aynı tip cinayet işlemeleri ve kitap boyunca asla yakalanamamaları gibi. Bunlar beni sıkan şeyler, oyalandığımı düşündüren şeyler, o nedenle pek sevmiyorum ama siz elbette farklı düşünebilirsiniz. Bu kitapta da yine detaylar farklı olsa da özünde pek çok şey aynıydı ve Rizzoli'nin dünyasına çok ama çok fazla yer veriliyordu. Bence serinin adı Rizzoli & Isles değil de sadece Rizzoli olmalıydı, çünkü Isles'ı kitap boyunca neredeyse iki kere falan okuyabildik!


Kitabın başlarından son on sayfasına kadar cinayetten başka bir şey okumadık, son on sayfadaysa bence en azından yetmiş seksen sayfayı kaplaması gereken sonuç kısmını okuduk, evet gerçekten de on sayfa bile tutmadı her şeyin olup bitmesi ve sonuç tam bir hüsran! Ben o kadar psikolojik problem yaşasaydım sonunda o katil herife yapacaklarım bir kurşundan fazlası olurdu, Rizzoli gibi ateşli birinden de bunu beklerdim açıkçası ama o karakterinin tam tersi bir hamle yaptı, bunu biraz da serinin devam kitabı için yapmış gibi geldi bana. Sonuçta katili yaşatmak için başka hiçbir sebebi yoktu ki?
*
Kitabın dili günlük konuşma dili olsa da yazarın bir tıpçı olmasından dolayı inanılmaz fazla tıbbi terim, otopsi, rapor vs. vardı, bunlar belirli bir süre sonra gerçekten sıkıcı oluyor, benim gibi tıbbi terimlerden hoşlanmıyorsanız kitabı tavsiye edemeyeceğim.


Bu kitabın öncesinde bir de Türk polisiye okumuştum, Beyoğlu'nun En Güzel Abisini. Hemen ardından da Amerikan edebiyatını okuyunca arasındaki farklar daha bir ortaya çıktı gibi. Bu kitapta Amerikan polisiyesini net bir şekilde görebiliyoruz, aynı şekilde Ahmet Ümit kitaplarında da Türk polisiyesini. Böyle bir okuma şeklini uygulamanızı öneririm, böylece hangi tür kitaplardan daha çok hoşlandığınızı daha kolay anlayabilirsiniz ^^
*
Kitap genel olarak çok akıcı bir kitaptı, birkaç güne bitirmeniz çok olası. Uzun cümleler olmadığı için rahat bir şekilde okuyabilirsiniz, kitabın çoğunda diyalog hakim. Bunun dışında Amerika'dan şahane manzara tasvirleri ile karakter tasvirleri de başarılı.


Rizzoli ve Isles serisi dediğim gibi dizi haline getirildi, ama ben kitaptaki Rizzoli ile dizideki Rizzoli'yi ve yine dizideki Isles ile kitaptaki Isles'i birbirine hiç benzetemedim ve hiç yakın değillerdi dizideki gibi. Zorlama olarak bir ya da iki diyalogları oldu, o da prosedür icabı. Bu bakımdan dizideki ikiliyi daha çok sevdiğimi söyleyebilirim.
*
Katliam şeklindeki cinayetlerle yine çok fazla kanlı cinayetleri sevmiyorum kitap içerisinde, evet belki insanın en temel iki içgüdüsünden birine vurgu yapılıyordu ama yine de her şey biraz zarif olmalı, cinayet bile. Örnek olarak Holmes'ün baktığı davalar ile Christie'nin kalemine bakalım: İkisinde de cinayetler bile zariftir. Gerçi bu modern edebiyatı onlarla bir tutamayız elbette ama yine de ben böyle cinayetleri gerçek hayatta yaşanmış olsa bile okumak istemiyorum.


Kitapta gerçekten de en temel içgüdülerimizden ikisine vurgu yapılıyordu, biri elbette daha öndeydi, öldürmek ve cinsellik. İkisi de cinayetlerle harmanlanarak insanın aslında nasıl bir hayvan olabildiği, insanı diğer canlılardan ayıran özelliklerine değiniliyordu.
*
Kitapta Çırak'ın kimliği kitap sonuna kadar gizlense bile sonunda o kadar alelacele geçilmişti ki şaşırdım!
*
Kitabı beğendim fakat ilk kitabı okuyup öyle okumak isterdim, acele ettim :( Tıbbi terimlere ve iğrenç cinayetlere dayanabilecekseniz eğer, tavsiye edebilirim ama genel olarak polisiye sevmeyenleri daha da iğrendirecek bir kitap olabilir, arada kaldım :(