Herkese mutlu akşamlar ^.^

Umarım keyifler yerindedir, bugün sizlerle uzun süredir yaptığım ve her seferinde leziz sonuçlar aldığım şahane bir tarifi paylaşacağım... Annemin her yapışında bayılarak yediğim bu güzel ve eski tarifi artık kendimin de yapabiliyor olması beni çok mutlu ediyor bu bir gerçek.... Hamur açma konusunda geldiğim son nokta: Yemek tabağı büyüklüğünde açabildiğim minik hamurlardan ibaret... Ama azimle kendimi geliştiriyorum da diyebilirim... :)))
*
Bu tarifi internette şu siteden edindim, orijinali için tıklayabilirsiniz...
*
Bu tarifi benim için en vazgeçilmez kılan; pratik ve az malzemeli olması... Ayrıca da annemin tarifine müthiş bir uyumla bağlı olması... Hadi o zaman başlayalım :)

Herkese merhaba :)
Güllaç güzel yapılınca sevmeyen, yemeyen yoktur-eşim hariç tabi. Maalesef tatlı denince suratını buruşturan türünün ilk örneği niteliğinde kendisi. Ne yapsam ne etsem sevdiremiyorum, aksi gibi ben de bayılırım tatlıya. Eşimin özellikle sütlü tatlılara olan bu sevgisizliğinden benim ahçılığım da nasibini alıyor elbette. Bir tepsi güllacı kendi kendime yemek zorunda kaldım bir hafta boyunca :) Neyse ki sütü seven ben, ondan yapılan her şeyi de çok seviyorum. Gelin şimdi de ilk defa yaptığım bu güllacı bir görelim, ustalar görürse- belki nasip olur da bloguma bakarlarsa bir gün, hani imkansız diye bir şey yoktur ya:) bana not versinler:)))