Herkese merhabalar!

Yeni yazıdan selamlar! Umarım iyisinizdir, bugün sizlerle okuduğum son kitabı ve eleştirilerini paylaşmak istiyorum ve hemen de yeni kitabıma başlamak istiyorum. O zaman hemen vakit kaybetmeden başlayalım mı?
*
Hisarcık'da kütüphaneden aldığım kitaplardan son kalanları da yavaş yavaş okuyup onları da iade etme niyetindeyim, bu bakımdan ikisini de ön sıralara aldım ve halihazırda okuyorum. Bunlardan ilki Sabahattin Ali'nin Kağnı Ses Esirler eseri idi, nihayet onu okuyup önden bitirdim. Şimdi de elimdeki son kitap olan ve bir İskandinav polisiyesi olan Şeytanın Gözyaşları kitabını okuyorum o da en kısa sürede bitip bloga yazılacak ve ondan sonra son aldığım kitapları okumaya geçip bazı merak ettiğim kitapları önden okuyacağım.
*
Kitabımız, 222 sayfa ve Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkma...


Kitabın ve daha doğrusu Yapı Kredi Yayınları'nın (YKY'nin) çıkardığı bu serideki tüm eserlerin kapak tasarımlarını çok ama çok seviyorum ve sanırım çok başarılı buluyorum. Üstelik arka kapak yazıları da çok yeterli ve başarılı. Gerçekten tebrikler :)
*
Kitabın biçimsel özelliklerine geçelim hemen: İlk sayfada yazar hakkında bir sayfalık bir bilgilendirme yazısı var. İkinci sayfada yazarın yayınevinden çıkan diğer kitapları, üçüncü sayfada kitap, yazar, yayınevi ismi, dördüncü sayfada detay bilgiler, beşinci sayfada ise İçindekiler kısmı yer alıyor. Daha sonra kitaba giriş yapılıyor. Kitap, büyük bölümler halinde üç büyük bölümden Kağnı - Ses - Esirler oluşuyor. Her bölümde farklı farklı birkaç küçük hikaye yer alıyor.


Kitabın belli başlı bir konusu yok aslında, dediğim gibi yazarın küçük hikayelerinin ve bir tane oyununun bulunduğu karışık bir kitap olarak derlenmiş. Çok da güzel olmuş, Sabahattin Ali okumayı gerçekten özlemişim en son Kuyucaklı Yusuf okumuştum, yazarın derlenen diğer tüm eserlerini de aslında okumak istiyorum. Bu kitabı okumam da hayli güzel oldu denebilir.
*
Kitabın sayfa sayısı gerçekten ama gerçekten çok az, bu da okumada bir başka kolaylık sağlıyor. Ayrıca kitapta çok aşina olduğumuz Anadoludan ve kültüründen bahis edilen hikayelere zaten asla yabancılık çekmiyor, bilakis okurken kendinizden pek çok örnek bularak hikayelere kendi içinizden bir hikayeymiş gibi yakınlık duyuyorsunuz. Kitapta her bir öğenin her bir unsurun inanılmaz güzel tasvirleri mevcut, yazar bizlere havayı, o atmosferi, o dönemi harikulade bir şekilde yansıtmış, gerçekten edebiyat denince Sabahattin Ali de fena döktürüyor benden söylemesi, okumazsam ne olur demeyin okuyun ve sonra da aradaki farkı görün :)


Kitabın puntosu ortadan büyüğe dönük, böylece her yaş grubunun okuması kolaylaşıyor. Ayrıca kitabın içerisinde hiçbir şekilde cinsellik vs. de içermediğinden Sabahattin Ali öykülerini her yaştan okur okuyabilir ^^ Ayrıca kısacık sayfa sayısıyla da çok kısa bir sürede okunabilir ve asla okuru yormaz ve de kısacık hikayelerini gün gün bölerek masa başı bir kitap da yapabilirsiniz bu kitabı.
*
Kitaptaki hikayeler şöyle: Kağnı bölümünde; Kağnı, Kamyon, Kafakağıdı, Gramafon Avrat, Arap Hayri, Bir Şaka, Duvar, Pazarcı, Apartman, Arabalar Beş Kuruşa, Fikir Arkadaşı, Düşman, Bir Skandal, Ses bölümünde; Ses, Köpek, Sıcak Su, Mehtaplı Bir Gece, Köstence Güzellik Kraliçesi, son olarak Esirler bölümünde de yazarın birkaç perdelik bir oyun olan Esirler isimli oyunu yer alıyor. Benim en sevdiğim hikayeler (aslında hepsini çok sevdim); Kağnı, Kamyon, Bir Şaka, Duvar, Bir Skandal, Ses ve Köpekti.


Hikayelerin bir kısmının özellikle öndekilerin yarım bırakılmış olmasını sevdiğimi söyleyemeyeceğim, hikaye tam ortasında - genellikle de en merak edilen yerde- bitince biraz sıkıcı oluyor ve devamında da ne olacağını bilmemek kötü oluyor. Neyse ki bu durum sonra düzeldi ve ben bitmiş hikayeleri okumaya başladım. Her bir hikayede toplumun özellikle de köylünün ya da az gelişmiş bazı yerlerin problemleri anlatılıyordu. Hikayelerin kendilerine has öyle güzel bir tatları var ki sanırım bin sayfa olsa okurdum yani... Üstelik bazı hikayeleri dönüp dönüp yeniden okumak isteği halen daha vardır bende :)
*
Kitapta eski dilden birkaç kelime dipnotla tercüme edilmişti, eski dile çok hakim olmayanlar için çok ama çok güzel bir uygulama olmuş. Ayrıca kitabın en başında yer alan İçindekiler kısmını da çok sevdim, çok başarılı olmuş, bence bölümlü olan her kitaba bir İçindekiler lazım,öyle değil mi?


Kitaptaki oyunu da çok beğendiğimi söylemem lazım ama bu da bence çok kısa kalmıştı, hikayeler için de aynı şeyi düşünüyorum. Keşke daha uzun olsaydı, okumalara doyulmuyor çünkü :) Yine her hikayenin sonunda da hikayenin yer aldığı, dergi isimleri yıllarıyla birlikte eklenmiş, bu da güzel ve tamamlayıcı olmuş.
*
Sabahattin Ali öykülerine de bir göz atmak isteyenler bu kitaba mutlaka bakmalılar, çünkü romanları ve öyküleri birbirinden çok farklı tatlara sahipler. Ben yazarın her kitabını çok severek okuyacağımı düşünüyorum, diğer kitapları da okuma listemdeler. Özellikle kısa öykü severlere, genç nesillere, Sabahattin Ali'yle tanışma kitabı arayanlara ve okumayı seven herkese tavsiye ediyorum, umarım keyifle okur ve de çok seversiniz.


Bol okumalı günler dilerken, umarım yazımı sevmişsinizdir diyorum. Yeni yazılarda da görüşelim lütfen :) Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Herkese merhaba :)

Yeni bir yazıdan daha selamlar... Bugün sizlerle okuduğum son kitabı ve eleştirilerini paylaşmak üzere blogumdayım, sizler de hoş geldiniz ^^ O zaman hemen başlayalım...

Son dönemlerde biraz kitap alışverişi yapmıştım, aslında bu kitap sizlerle o yazıda buluşacaktı ama dayanamayıp erkenden okuyunca kendi yazısında buluştu :)Dan Brown benim en sevdiğim yazarlardan biri ve ben ne yazdıysa kesinlikle okurumculardanım, son kitabını raflarda görünce de hemen almak istedim. Elbette okuma listeme birinci sıradan girdi ve elimdeki kitap biter bitmez de okumaya başladım. Ve şimdi de sizlerle paylaşıyorum.

Kitabımız, Altın Kitaplardan çıkma ve yaklaşık olarak 535 sayfa...


Kitabın ön ve arka kapaklarını çok sevdiğimi söyleyemeyeceğim, çünkü bana inanılmaz boş geldi, kitabı sadece yazarın ününden dolayı satın aldım diyebilirim. Açıkçası kitabın ön kapağı benim için çok daha farklı anlamlar içerdiğinden dolayı konuyla tam bağlantısını kuramadım, kapak seçimi hatalı bence. Bu arada kitabın arka kapağında neredeyse hiçbir şey yazmıyor, boş bırakılsa çok daha iyi olurmuş en azından okurlarla dalga geçiliyor hissi verilmezmiş.
*
Kitabın biçimsel özellikleri ise şöyle: İkinci sayfada detay bilgiler, üçüncü sayfada yazar, kitap ve çevirmen ismi, dördüncü sayfada yazarın diğer eserlerinin listesi, beşte atıf, altıda bir alıntı, yedinci sayfada ise GERÇEK başlığı altında bir not yer alıyor. Önsöz ile kitaba giriş yapıyoruz. Kitap bölümler halinde yüz beş bölümden meydana geliyor. Kitabın sonunda bir sonsöz ve bir de teşekkür yazısından sonra kitaba son veriliyor. Yine kitabın sonunda Resimler ve Yazar Hakkında isimli birer sayfalık bilgilendirmeler de mevcut. Kitabın ortadan büyüğe doğru yükselen boyutta bir puntosu var, önemli yerlerde çeşitli yazı tipleri kullanılmış.


Kitabın arka sayfada hiçbir şekilde yer almayan konusundan kısaca bahsetmek istiyorum: Edmond Kirsch, bir bilgisayar dahisi ve fütüristtir, aynı zamanda yakın geçmişte Robert Langdon'ın da eski bir öğrencisidir. Bir gün insanlığın uzun zamandır cevap bulamadığı iki soruya 'Nereden geliyoruz?- Nereye gidiyoruz?' yanıt bulduğunu ve çığır açıcı bir buluşa imza attığını dünyadaki üç büyük dinin üç büyük liderine İspanya'daki bir katedralde açıklar. Bundan sonra ise bir ay sonra bu buluşunu tüm dünyayla paylaşacağını söyler ancak buluşunu dünyayla söylediği tarihten çok daha önce paylaşmak üzere Bilbao'da bulunan Guggenheim Müzesi'nde bir parti verir. Bu partiye çok seçkin insanlar davetlidir ve bu insanların arasında elbette Langdon da vardır. Ancak bu buluşun hiçbir zaman dünyayla paylaşılmaması gerektiğini düşünenler de vardır ve onlar da partiye bir şekilde girmişlerdir. Ve gece hiç de bekledikleri kadar kolay geçmeyecektir...
*
Yazarın şimdiye kadar iki kitabını okuma imkanım oldu, diğerleri de okunmak üzere sıradalar elbette ama okuduğum bu iki kitapta da yazar çıtayı epey yükseltmişti. Bu kitapsa benim için bu çıtanın ne yazık ki çok altında kaldı. Bu arada yazardan okuduğum iki eser, Da Vinci Şifresi ile Cehennem idi. İkisi de benim gözümde çok büyük yerdeler ama bu kitap sanki başka bir yazara aitmiş gibi geldi ve içerisinde inanılmayacak kadar çok sıkıcı şeyler vardı.


Kitabı elbette büyük beklentiyle okudum çünkü yazarın çıtası sonuçta belli. Ancak dediğim gibi kitap bu çıtanın epey altında kaldı. Klasik bir Brown hikayesi daha. Yine içerisinde birçok klasik mevcuttu: Lüks partiler, takım elbise ve şık kadın elbiseleri... Geceden kaçan bir genç kadın ve Robert Langdon, peşlerindeki polisler, hükümet yetkilileri, Langdon'ın bir şekilde olaya dahil olması ve dahası suçlanması, gece boyunca gezilen türlü çeşit tarihi yapılar ve onlar hakkında okuduğumuz sayfalarca bilgi, gecenin sonunda olayların açıklığa kavuşması ve genç kadın ve Langdon'ın ayrılması. Neredeyse her kitapta olan şeyler, doğrusu bu kitapta beni artık sıktığını düşünmeye başladım. Gerçekten bu klişeleri biraz aşması gerekiyor yazarın, sonraki kitabında kitap çıkar çıkmaz almayı asla düşünmüyorum, yazarın son iki kitabında böyle yapmıştım çünkü. Ancak yorumları okuyup konusu hakkında bilgi sahibi olduktan sonra almayı düşünüyorum. Böyle biraz aceleci davrandığım için çoğu zaman hayal kırıklığına uğruyorum.
*
Kitapta konu bence çok ama çok büyüktü ve işleniş güzel sayılırdı ancak sonunda yazar öyle bir saçmalamış ki anlatamam. Bunun böyle sonuçlanacağını kesin aramızda tahmin edenler olmuştur. Tüm olayı saçma sapan bir karaktere bağlamak ve olayın içinden bu kadar kolay çıkılması okura bence bir saygısızlıktı. Kendimi beş yüz sayfa boyunca kandırılmış ve oyalanmış hissediyorum. Oysa ki okurun oyalanması yerine kitaba bağlanması gerekir.


Kitabın tamamında İspanya'da olmamız da çok sıkıcıydı, yazarın sayesinde artık hepimiz birer İspanyol sayılabiliriz sanırım, ülke hakkında belki de kendi ülkemizden daha çok bilgi sahibiyiz çünkü. Son zamanlarda yazarın kitaplarını okuduktan sonra belki de hayatım boyunca görmeyeceğim mimari tarihi eserleri okuduktan sonra kendi kendime bu bilgiler benim ne işime yarayacak diye düşünmeden edemiyorum açıkçası. İspanya tahtı, sarayı, işleyiş, Katoliklik, İspanya tarihi de dahil olmak üzere acayip bir genel kültür sahibi oldum doğrusu.
*
Kitapta konu beni dediğim gibi bir yere kadar tatmin etse de sonu çok ama çok kötü bağlanmıştı, yazar sanki kitabın başında başka şeyler düşünüyor sonunda daha başka şeyler düşünüyor gibi olmuş. Beni hiç ama hiç sarmayan ve oldukça zor okunan bir kitap oldu. Kitap resmen bitmedi ya, oku oku, akıcılık bence orta bile değildi. Ayrıca Langdon kitapta çok az görünüyordu bunu da sevemedim.


Kitapta Ambra'yı neredeyse hiç tasvirlememişlerdi, karakter tasvirlerinde eksiklik elle tutulacak kadar yoğundu. Ayrıca manzara ve mimari yapı betimlemeleri de oldukça fazlaydı. Bunlar akıcılığa balta indirmişti. Ayrıca kitapta okurun en hız aldığı ve okumaktan muazzam keyif aldığı son sayfalara bir sürü bilimsel terim vs. iliştirerek bizlere ders anlatması ise hiç olmamıştı, o sayfaları çok yüksek bir sabır katsayısıyla okumanız gerekebilir.
*
Yazarı arka kapakta yazanın aksine bence en vasat kitaplarından biriydi, çok fazla boşa vakit kaybettiğimi düşünüyorum. Üstelik kitabın sonunda bunca bilgiyle ne yapacağıma dair hiçbir fikrim de yok. Ayrıca kitapta ana temada bir ateistin ve ateizmin yer almasını da sevemedim, yazarın ilgi alanına sanırım artık ilgi duymuyor da olabilirim.


Benim sevemediğim ve içerisine bir türlü giremediğim bir kitap oldu, dediğim gibi olaydan fazla bilgi vardı, gerçi yazarın her kitabında durum böyle ama bu kitapta bu durum bayağı abartılmıştı. Kitaptaki dini örgütlerin, eserlerin vs. gerçek olmasını sevdim ama kitapta bunca yer kaplayarak esas konuyu yutacak kadar büyümesini sevmiyorum.
*
Yazarın Cehennem isimli kitabında İstanbul'un ve Yeraltı Sarnıcı'nın bahsi son elli ya da yüz sayfada geçiyor olmasına rağmen yazar koskoca bir beş yüz sayfayı İspanya'ya ayırmıştı. Kitabın en çok satması gereken yerin bence İspanya olması gerekir diye düşünüyorum. Ayrıca bir Türk olarak da bizim güzel ülkemizden bu kadar az bahis geçmesini ise esefle kınıyorum.
*
Kitabı sevebilmek için gerçekten çabaladım çünkü kendi kütüphaneme ait sevdiğim bir yazarın son kitabı kendisi ama ne kadar uğraşsam da bunu başaramadım ve kitaba ısınamadım, benim için yazarın en kötü kitabı şimdilik, yazarın diğer kitaplarını da okuyunca kesin kararımı vereceğim herhalde ama yine de bence boşa vakit kaybı.


Yazarın her kitabında yer alan o bulmaca, bilmece çözmeler vs. bu kitapta tamamen teknoloji odaklıydı, ne yaptıysak teknolojiyle yaptık ve bundan hoşlanmadım açıkçası. Kendimi pek de bulmaca çözmüş gibi hissetmedim daha çok her şeyi bizim için kendi yaptığımız makineler çözmüş oldu.
*
Kesinlikle meraktan okuyup büyük bir hayal kırıklığına uğradığım bir kitap oldu, ben tavsiye edemiyorum açıkçası, zaten bu kitap hakkında da kimseden bir 'Wow' duymamıştım, artık yorum sizin arkadaşlar ben elimden geldiğince yukarıda kitap hakkındaki düşüncelerimi sıraladım. Umarım bir şeyi unutmamışımdır :)


Benim kitaba dair yorum, görüş ve önerilerim işte böyleydi, umarım yazımı bolca keyifle okudunuz :) Yeni yazılarda da görüşelim mi? Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Herkese merhaba!

Yeni yazıdan selamlar :) Bugün sizlerle okuduğum son kitabın yorumlarını paylaşmak istiyorum, ben hemen yeni bir kitaba başlarken sizler de bu kitabı ve yorumlarını okuyor olacaksınız ^^ Hemen başlayalım o halde!

Kitap, benim yine kız kardeşimden yürüttüğüm bir kitap, ikisini de bitirdiğim için çok mutluyum, annemleri ilk ziyaretimde bu kitapları ona geri götüreceğim ki o da okuyabilsin... O nedenle bu iki kitaba geri iade edeceğim için öncelik vermek istedim. Bu ikisini de bu ay okuyarak aradan çıkardım, gerçekten epey mutluyum :))

Kitabımız, Pegasus Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 450 sayfa...


Kitabın ününü bilmeyen var mıdır bilmiyorum ama kitap Senden Önce Ben'in ikincisi olarak çıktı ve devamı niteliğinde... Kendisi bir zamanlar fırtınalar koparan bir eserdi her ne kadar ben sevmemiş olsam da. O nedenle yazarımız aynı hikayenin devamını yazmış. Ben olsam bu kitabı belki de almazdım ama kız kardeşim almak istedi. Ben de nasiplenmiş oldum yani :)) Şimdi de hemencecik sizlerle paylaşayım dedim.
*
Kitabın ön ve arka kapakları bence tam bir hayal kırıklığı, çok ama çok basit olmuş, özenli bir kitap hissi bulamadım ben açıkçası. Arka kapak metnini sevdim ama, gayet başarılı ve kitaptaki tek ve en önemli olayı bağlantı olarak yansıtabilerek spoi vermemiş :)) Bunun dışında kitabın biçimsel özellikleri ise şöyle: İlk sayfada kitap ismi, ikinci sayfada detay bilgiler, üçüncü sayfada kitap-yazar-çevirmen-yayınevi ismi, beşinci sayfada atıf ile kitaba giriş yapıyoruz. Kitap bölümler halinde otuz bölümden oluşuyor. Kitabın sonunda ise Teşekkür yazısı ile yazarın diğer kitaplarının birer sayfalık tanıtımları yer alıyor.


Kitabın konusu Will'den sonra Louisa'nın hayatı aslında diyebiliriz. Bu bakımdan ilk kitabı okumadan bu kitabı okumamanızı tavsiye ediyorum :) Yani bir şey anlamamanız ve kitaptaki o duygu yoğunluğunu yakalayamamanız olası. Kitabı genel olarak sevdim ama bence gerçekten olmazsa olmaz değil bu kitap ve okumazsanız da birşey kaybetmezsiniz.
*
Kitabın konusunu çok ama çok klasik bulsam da yazarın kalemini ve esprilerini bayağı sevdim, aralarda iyi geldi. Onun haricinde yazarın bu kitaptan önce herhangi bir Türk filmi izleyip izlemediğini merak ediyorum çünkü ancak Türk filmlerindeki gibi absürd bir bağlantı ortaya çıkıyor ve Lou'ya yeniden toparlanması için bir şans veriyor. Kitap boyunca bunu düşünüp durdum.


Kitabın ilk elli sayfasında inanılmaz büyük bir depresyon betimleniyor diyebilirim, o sayfalarda gerçekten yazar beni de hayattan soğutmayı başardı.Sonrasında kitap nispeten daha iyileşiyor. Sonunda toparladığı için gerçekten sevindim yoksa benim için yine sınıfta kalan bir kitap olacaktı.
*
Kitap tahmin edebildiğiniz üzere inanılmaz akıcı, genelde romantik kitapların tamamında olan bir durum bu, kitabı bir iki günde bitirebilirsiniz :) Dili de günlük bir dil, hiç zorlanacağınızı düşünmüyorum. Sadece tam da bu esnada çevirmeni tebrik etmek istedim, inanılmaz uzun cümleleri gayet başarılı bir biçimde çevirmiş ve kitapta da hiç yazım yanlışı görmedim :) Buraya kocaman bir alkış lütfen!


Kitapta tasvirler her ne kadar yetersiz olsa da özellikle karakterlerin fiziksel özellikleri, yine de bu kitapta sorun teşkil etmemiş. Yine sıcak ve absürtlüklerle dolu başka bir hikayeye daha göz atıp inceliyoruz.
*
Kitabı sevmiş olsam da benim keyifle okuduğum bir yazar olamadı malesef, Moyes, gerçekten iki kitabını okuyup bitirmiş olsam da benim tarzıma hitap etmiyor yazdıkları, çünkü bence yazdıklarında umut gerçekten ikinci planda kalıyor, kitap isimleri bile insanda hüzün yaratıyor. Oysa ben bu tarz kitaplar okumayı sevmiyorum. Ben daha çok özellikle romantik kitaplarda dram yerine komediyi tercih edip daha fazla umut vaat eden kitapları seviyorum ve bana daha çok hitap ediyorlar.
*
Senden Sonra Ben'in de devamı gelir mi bilmiyorum ama gelirse bence okurlar özellikle Lou fanatikleri kesinlikle devam etmesini isteyeceklerdir. Yazar gerçekten hoş bir samimiyetle en sonda yazdığı Teşekkür kısmında Lou'nun hikayesinin devam etmesini isteyen okurların sayesinde bu kitabın ortaya çıktığını söylüyor. Belki tekrardan bir devam gelebilir çünkü kitap ucu açık bitti diyebilirim.


Serinin güzel bir seri olduğunu düşünüyorum ancak çok fazla bana hitap ettiğini söyleyemem. Kitap sayfa sayısı olarak da bence gayet yeterli, ne çok sıkacak kadar uzun, ne de çok kısa, bence gayet yeterli olmuş.
*
Bu arada kitabın orijinal kapağını da hiç beğenmedim, aslında bizimkinden genel olarak çok bir farkı da yok. O da olmamış ama :(
*
Kitapta özellikle karakter bolluğu var diyebiliriz, her bir karakter de gayet başarılı seçilmiş ve ben özellikle Hayata Devam Edenler Çemberi çok ama çok renk katmıştı kitaba bunu da unutmamak gerekir. Ama yine bu kitapta da İngiliz soğukluğunu hissediyoruz kesinlikle...
*
En önemli konuyu neredeyse unutuyordum; kitapta Londra'ya ve arka sokaklarına dair inanılmaz noktalara parmak basılmıştı, gerçek Londra'yı görmüş olduk. Özellikle gerçek Londra sokaklarında yaşanan sokak olayları, yaralamalar, gençlerin bulundukları ortam ve o ortamın pislikleri her şey çok ama çok net bir şekilde ve gerçekçi olarak yansıtılmıştı. Cesur bir hareket diye düşünüyorum, ne de olsa biz bugüne kadar hep Londra'yı büyülü sokaklarıyla tanımıştık...


Serinin nasıl devam ettiğini merak ediyorsanız elbette ki okuyabilirsiniz, romantik kitapları sevenlere de tavsiye ediyorum ^^ Eminim ilk kitaptaki Lou'yu tanıyanlar Will'in yokluğuyla nasıl başa çıktığını merak edeceklerdir, eh o zaman en kısa zamanda bu kitabı edinip okumak lazım :))
*
Merak edenler için Senden Önce Ben yorumumu da bırakıyorum: Senden Önce Ben eleştirisi
*
Benim kitaba dair yorum, görüş ve önerilerim işte böyleydi, umarım yazımı bolca keyifle okudunuz :) Yeni yazılarda da görüşelim mi? Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Herkese merhabalar...

Yeni bir gün yeni bir yazıdan daha selamla, yazıma hoşgeldiniz :) Bugün sizlerle son okuduğum kitabın eleştirilerini paylaşmak üzere blogumdayım, sizler de merak ediyorsanız o zaman hemen yazıya geçelim :)

Bugün sizlerle gerçekten ama gerçekten harika bir kitap yorumu paylaşmak için adeta koştura koştura bloga geldim, bu kitabı Cumartesi günü bitirdim ve hemen de yorumunu yazmak istedim, çünkü bu kitabı sizlere önermezsem sanırım ölebilirim :) O zaman daha fazla meraklandırmadan sizleri hemen detaylara geçiverelim ^^

Kitabımız, Arkadya Yayınları'ndan ( benim en sevdiğim yayınevlerinden biri, gerçi benim sevmediğim bir yayınevi yok ki ^^), çıkma ve yaklaşık olarak 436 sayfa...


Arkadya Yayınları'nın çıkardığı bu muhteşem kitaplara bayılmamak mümkün değil, ben gerçekten şahane şeyler çıkardıklarını görüyorum, keşke hepsini okumak mümkün olsa! Her neyse, yine de bu kitap da o çıkarmış bulundukları muhteşemliklerden biri, ve benim elime nasıl geçti diye soracak olursanız elbette ki sevgili kız kardeşimin son ziyaretinde kendisi için almış olduğu kitapları yürütmem sayesinde okumuş olduğum bir kitaptı. Tabi ki okuduktan sonra geri verip onun da bu şahaneleri okumasını sağlayacağım :)
*
Kitabın kapak tasarımını söylememe gerek var mı yoksa siz direkt olarak ölüp bittiğimi tahmin eder misiniz? Bu kitabı sanırım sevmeyecek hiçbir hemcinsim yoktur, sımsıcak ve kitapla öylesine alakalı ki anlatamam sizlere... Hem ön kapağa hem arka kapağa gerçekten bayıldım ve kitaba gerçekten çok özenildiğini düşünüyorum, kitap karton kapak ve iç kısımlarda da muhteşem çizimler ve illüstrasyonlar var. Özellikle kitabın sayfa sayısına dahil olmayan son sayfalarında da ayrı güzellikler mevcut. Bu kadar tatlı bir kitabı kim sevmez ki ?


Kitabın konusuna geçmeden hemen önce, biçimsel özelliklerine bir bakalım: Kitabın ilk sayfasında kitap-yazar-yayınevi ismi, ikinci sayfada detay bilgiler, üçüncü sayfada yine kitap-yazar-yayınevi-çevirmen ismi, beşinci sayfada bir atıfla kitaba giriş yapıyoruz. Kitap bölümler halinde kırk yedi bölümden oluşuyor.
*
Kitabın konusuna gelelim, zaten adından da anlaşılabileceği üzere kitabımız romantik dram türünde bir roman. Gönül İşi Gönüllüleri'nin ve senatörün eşi Evelyn Brandt, kocası Christopher ile süslü ve büyük dünyada kendisine biçilen role uyarak yaşamaktadır. Günün birinde görkemli evinin kapısı FBI yetkilileri tarafından çalınıp da eşi zimmetine para geçirmekten tutuklandığında ise hayatı tam bir kabusa döner...Peki eşi gerçekten onun tanıdığı kişi midir, yoksa Evelyn'in daha öğreneceği sırlar mı bulunmaktadır? Peki ya kalbi ve hayalleri... Tüm kasaba onun ve eşinin birer hırsız olduklarını düşündüğünden Evelyn kalbinin sesine ve hayallerine nasıl yön verecektir? Ve bu yolda onu sandığından çok daha fazla sürpriz ve zorluk beklemektedir.


Kitabın orijinal adı, Change of Heart bu arada, Türkçesinin buna yakın ve hatta çok daha güzel olduğunu söylemem lazım, bayıldım yani ! Kalbimin Peşinde de gerçekten ideal olmuş :) Böyle İngilizce'den direkt olmasa da yakın bir şekilde çevrilmesini gerçekten seviyor ve takdir ediyorum.
*
Kitabın inanılmaz akıcı olduğunu söylemem lazım, Cuma akşamı resmen elimden düşüremedim ama ne yazık ki bitiremedim de neyse ki sabaha bitirdim :) Bir günde ya da en çok iki günde bitirmeniz çok olası, çünkü inanılmaz tadı olan bir roman, evet çoğu yerde tekrara düşüyor ve bazı yerlerde karakterlere gerçekten gıcık oluyorsunuz ama yine de okumaya devam edip hikayenin sonunu merak ediyorsunuz. Kitapta beş altı karakter var ama kitap sizi öyle bir bağlıyor ki kendisine özellikle ana iki karakteri okumak için deliriyorsunuz. Benim kitapta en sevdiğim karakter elbette ki Trevor oldu :)


Karakter demişken karakterlerin fiziklerine dair çok fazla bilgi verilmedi diye düşünüyorum, Trevor hakkında tek bildiğimiz uzun boylu olduğu, Evelyn'in ise sarışın ve mavi gözlü olduğu .) Daha fazla bilgi edinmek isterdim doğrusu. Gönül İşi Gönüllüleri'nin ise adına da grubuna da ve grup üyelerine de bayıldım, kitabın içerisinde şahane bir renk olmuşlar. Her biri ayrı tatlı ve ayrı renktiler.
*
Kitabın sonunu da elbette çok sevdim ama kitabın bitimine son on sayfa kala gelmemeliydi bu mutlu son, çok daha önceden olmalıydı diye düşünüyorum. Biraz ani bir karar olmuş gibi geldi bana :)


Kitapta betimlemeler ve karakter tahlilleri de gayet dozundaydı bence, özellikle çiftliği betimlemelerde vs. gayet başarılıydı. Bu tahlillerin ve betimlemelerin kitabın ana içeriği olan aşka balta vurmamalarını çok sevdim. Çünkü bizim asıl meselemiz elbette Trevor ve Evelyn aşkıydı :))
*
Kitabı, içindekileri çok sevdiğimi ve severek okuyup bitirdiğimi eklemem lazım. Aslında bu tarz umut ve hayata dair yorumlar ve bolca aşk içeren romanları okumayı seviyor fazlaca eleştirmeyi ise sevmiyorum. Zira bu tür romanların aslında amaçları bellidir, okunmak ve okuyanı eğlendirip keyifli vakit geçirtmek ve ona hayata dair umut aşılamak. Bu kitap emin olun bunların hepsini yerine getiriyor, elimden bırakmak istemedim ve tabi kitap da bitsin istemedim :) Benim için bu kulvardaki yazarlarıma bir yenisi daha eklenmiş oldu : Courtney Walsh. Bu arada yazarla ilk tanışmam ve okuduğum da ilk kitabı ^^


Kitabın dili, günlük akıcı bir konuşma dili, hiçbir şekilde zorlanacağınızı düşünmüyorum. Ayrıca konu itibariyle özellikle ikinci bir şans konusuna değindiği için hayatını yeniden kurmak isteyenlere de özellikle tavsiye edebileceğim bir roman, orta yaş grubuna çok hitap edeceği düşüncesindeyim ama aynı zamanda aşka inananların da kesinlikle ilgi alanına giren bir kitap. Ama büyük puntoları ve kafa yormayı gerektirmeyen anlatımıyla sıcak, samimi bir aşkın resmen kelimelerle çizimini yapmış da diyebiliriz. Bu sebeple ben özellikle orta yaş bayanlarımızın sevebileceği bir kitap olduğu görüşündeyim, ha sen ne diye okudun diye sorarsanız ben yoğun bir kitaptan çıktığım için araya böyle sıcak bir roman alıp kafamı dağıtmak ve okumama biraz hız katmak için okudum :)
*
Kitaba mutlaka bir bakmanızı ve şans vermenizi tavsiye ederim, güzel ve fazla sıkıcı olmayan bir roman arayışındaysanız özellikle tavsiye ediyorum. Ayrıca böyle kitaplar kitap okumayı sevmeyen ya da soğuk duranlar için de iyi bir başlangıç olabilir ve kitap okumayı sevdirebilir, yine okuma hızını arttırabilir ve size ve okumanıza da akıcılık kazandırabilir. Aynı zamanda çok kafa yormayan konusuyla da sizlere bir nefes aldırabilir, böyle kitapların da kendilerince bence birçok avantajı var :)


Sımsıcak ve şipşirin, inatçı bir aşk hikayesi okumak isteyenlere, bir günde okunacak akıcı kitap arayışında olanlara, dediğim gibi orta yaş grubu hemcinslerime ve içerisinde hiçbir +18 öğe bulundurmadığı için açıkçası her yaş grubuna tavsiye ediyorum. Mutlaka edinin ve bu sımsıcak hikayeye ortak olun derim ben .)

Yazımın sonuna geliyoruz, umarım yazımı ve bu şahane kitabı sevdiniz :) Yeni yazılarda da görüşelim mi? Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Herkese merhabalar...

Yepyeni bir günden ve hafta sonundan selamlar :) Yine bir kitap eleştirisiyle daha bir aradayız, bugün sizlere okuduğum son kitabın eleştirisini ve yorumlarını paylaşmak için blogumdayım, hadi hemen başlayalım o zaman ^^

Son dönemde gerek aldığım kitapların gerekse de izlediğim Booktuber'ların etkisiyle olsa gerektir ayda kitap okuma hedefimi epey yükselttim, malesef henüz oturmayan düzensizliğim sağolsun ayda bir iki kitap bile okuyamaz hale geldim ancak her zaman yapıp yapıp da uymadığım planlarım sağ olsunlar onlardan birkaç tane daha yaptım ve günlük okuma hedefimi vs. belirleyip ay bazında kitap okuma sayımı biraz yukarılara çektim. Umarım ki bu oranda başarılı olabilirim ki epey zor görünüyor, bahane değil tabi ama kitap okuyabileceğim pek çok yerde malesef artık kitap okuyamıyorum :( Bu sebeple kendime ayrı bir okuma zamanı ayırmam gerekiyor ki bu da çok zor, bakalım artık bir yolunu bulmaya çalışacağım :)

Bu ayın çoğunu şimdi birlikte yorumlayacağımız kitaba ayırdım ve hatta tamamını sadece bu çok kalın kitabı okuyarak geçirdim dersem yalan olmaz. Kitap benim yine bir ganimet çıkartmamdan alınmış bir kitap ve çok büyük beklentiyle aldığım bir kitaptı, büyük oranda bu beklentiyi karşıladı da diyebiliriz. Gelin detaylara geçelim artık :)

Kitabımız, Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 624 sayfa...


Kitabı, hakkında hiçbir fikrim olmadan aldığım elbette doğru, bu hususta bana sadece arka kapak yazıları yardımcı oldu. Eh tabi bir de uygun fiyatı... Kitabın ön ve arka kapaklarını aslında çok da beğenmedim ne yazık ki kitabın orijinal versiyonu bence çok daha başarılı. Ayrıca kitabın ön yüzündeki resimler biraz iç karartıcı ve korkutucu, yine bu kitabın sadece yetişkinlerce alınıp okunması daha uygun düşecektir diye düşünüyorum çünkü kitabın içinde de çok fazla sansür yok. Bu sebeple bu resimlerin bir miktar sakıncalı olduğu düşüncesindeyim :( Arka kapak yazılarının ise gerçekte okura kitap aldırıcı özellikte gayet başarılı olduğunu düşünüyorum.
*
Gelelim kitabın biçimsel özelliklerine...Kitap karton kapaklı bir kitap. ilk sayfada kapağın siyah versiyonu, ikinci sayfada kitap hakkında detay bilgiler, üçüncü sayfada yine kitap ismi-yayınevi ismi ve yazar ismi yer alıyor, 5-7 sayfada İçindekiler kısmı yer alıyor. Kitaba giriş yapıyoruz. Kitabın sonunda birkaç fotoğraftan sonra Teşekkür kısmı ve en sonda da Kaynakça ile kitabı sonlandırıyoruz. Kitap bölümler halinde dört büyük bölümden ve küçük küçük çeşitli adlara sahip 56 bölümden oluşuyor.


Kitabın konusuna geliyorum hemen: Fransa'da 1800'lü yıllarda yaşayan Eugene François Vidocq'dan esinlenilerek Philadelphia'da kurulan ve suç dünyasının modern Sherlock Holmes'larını bir araya getiren Vidocq cemiyetinin çözmeyi başardığı bir sürü davanın ve aslında Amerika'nın yakın dönem geçmiş suç ve cinayet tarihini de içeriyor diyebiliriz. Bu bakımdan büyük, geniş ve de kapsamlı bir kitap olmuş. Kitap aynı zamanda Vidocq cemiyetinin kurucuları üç büyük ve efsane isminin kısaca biyografilerine de değiniyor. Bu üç ismi yakından tanıyoruz ve de hayatlarının içlerine giriyoruz.
*
Kitabın sayfa sayısının da epey yüksek olmasından sebep epey uzun bir zamanda okuyabildim kitabı ve biraz da açıkçası özellikle ilk 100-200 sayfa fazla akıcı değildi, bundan sebep çok hızlı okuyamadım. Kitabın bir kısmı akıcı bir şekilde ilerlerken bazen durup durağanlaşabiliyor. Bu da okuma hızınızı biraz kesiyor ne yazık ki :(


Kitapta beni belki de en çok yoran şey inanılmaz derecede abartılan ve de gereksiz olan bilgiler içermesiydi, kitapta zaten çok fazla kişi ve olay ve de elbette cinayet olmasına rağmen üstüne bir de detaylar çok kafa karıştırıcı olmuş. Bir sürü birim ismi, FBI, Vidocq'un yaşından esinlenilen üye sayısıyla Vidocq cemiyeti derken ben bir ara kim neydi epey karıştırıp kimi zaman kitapta geriye dönüp yeniden bakma ihtiyacı bile hissettim. Bu da beni çok yavaşlattı.
*
Kitabın içerisindeki özellikle eşsiz yetenekleriyle Bender ve Walter'a ama özellikle Walter'a hayran olduğum çok ama çok doğru. Çünkü yaşayan Sherlock Holmes lakabını ve iltifatını belki de en çok hakeden kişi Walter... Kitap içerisinde de Walter'ın yaptığı katil karakter çözümlemelerinin çok detaylı ve açık bir şekilde sunulmasına ise tek kelimeyle bayıldım diyebilirim. Özellikle o kısımları okurken nasıl bir keyif yaşadım anlatamam sizlere.


Kitabın dörtte üçlük bir kısmını okumuştum ki elim bir anda kitabın sonundaki sayfalara gitti ve o anda şok oldum, kitapta bahsi geçen pek çok olay ve hatta bu muhteşem üçlü birkaç fotoğraf ve anıyla birlikte orada arz-ı endam ediyordu. Bu hayranlık uyandıran kişileri ve çıkardıkları muhteşem işleri görünce kitap tam anlamıyla yerine oturdu da diyebilirim. Keşke daha çok fotoğraf olsaydı :(
*
Kitabın dili günlük konuşma dili, çok fazla terim veya yabancı kelime yoktu. Kitapta bolca tasvir, bolca psikolojik analiz ve elbette detaylar vardı. Yazar sadece birkaç hikayede isim değişikliği yaptığını ama birçoğunu da direkt olarak aldığını eklemiş en arkadaki yazısında. Bu hikayelerin gerçek olduğuna insanın inanası gelmiyor doğrusu. İnsanoğlunun en derinlerinde yatan canavarın inine girmiş gibi olduk gerçekten de :(


Kitabın orijinal adının direkt olarak çevrilmemesini ise pek sevemedim ne yazık ki. Kitabın orijinal adı ' Murder Room' yani kitabın içinde de çoğu yerde geçtiği üzere 'Cinayet Salonu' olarak geçiyor. Av ise çok da uygun ya da tercih edilesi olmamış, bence özgün adı çok daha başarılı aynen özgün kapakta olduğu gibi.


Kitabı es geçersek aslında en başta böyle bir cemiyetin yani asla kar amacı gütmeyerek sadece mağdur ailelere ya da kurbanlara yardımı amaçlayan bir cemiyetin varlığını ve bunu kurup bu derece geliştirenleri alkışlamak gerekli, çünkü bu gerçekten de muhteşem bir şey. Üstelik dünyanın dört bir yanından pek çok dedektifi de bünyesinde barındırıyor ve dünyadaki tüm Sherlock'ların buluşma noktası gibi bir şey. Elbette dünyadaki tüm davaları hatta sadece Amerika'dakileri bile bitirme veya sonlandırma şansı yok ama ellerinden geleni yapmadıklarını kim iddia edebilir ki? Üstelik bunu davaya dahil polisle çatışmadan ve de onun yetkilerine müdahale etmeden sadece olaya bakan dışarıdan biri olarak yapabiliyorlar, ki gerçekten alkışlanası bir olay.
*
Kitaptaki özellikle İçindekiler kısmını ve sondaki teşekkür kısmını çok sevdim. İçindekiler kısmında pek çok bölüm başlığı oldukça dikkat çekici ve özenle hazırlanmış, ayrıca içerikle çok uyumlu. Okurken inanılmaz sevdim. Bir de kitapta ilk kısımlarda bir kurgu karışıklığı olduğunu düşünüyorum. Bu da sanırım kitabın inanılmaz kapsamlı oluşundan kaynaklı olabilir.
*
Aynı zamanda Amerika'nın yakın geçmiş cinayet tarihini de konu edindiğinden kitapta 70'li yıllarda işlenen cinayetlerden günümüze kadar olan pek çok cinayet de kitabın içerisinde işlenmiş durumda. Kitapta yer alan bazı ünlü seri katiller de var hatta: Ted Bundy, Albert Fish, Dr. Holmes, Karındeşen Jack, John List gibi isimler.

Herkese selam!

Hafta sonundan kocaman kocaman merhabalar...Umarım iyisinizdir, bugün Eylül'ün son günü ve bu güzel güne biraz daha keyif katmak amacıyla ben bloga son okuduğum kitabın eleştiri ve yorumlarını yazmak istedim, umarım yazımı da keyifle okursunuz :)

Son dönemlerde yeni aldığım kitapları henüz sizlere bile blogda tanıtmadan okumaya başladım çünkü öncelikle bu kitabı sonrasında da şuan okuduğum Av isimli kitabı deli gibi merak ediyordum o nedenle de sizlere yazacağım alışveriş yazımda doğru düzgün bahsedemeden bir de bakmışım bitirip eleştirisini yazacak hale gelmişim :) Her neyse, ama yakında gelecek alışveriş yazısında kendisini göreceksiniz benden şimdiden söylemesi :)) Bununla birlikte iki kitap daha almıştım ve onları da sanırım biri hariç Instastory'mde paylaşmıştım. Bu üçünü okuma listemde ön sıralara alıp bu meraktan da kurtulmak istedim açıkçası, gerçi şöyle bir baktığınızda aslında her kitabı merak edip okuyoruz ama bazı kitaplar nedense daha çok merak ediliyor :? Şimdi sizlere bahsedeceğim kitap da benim deli gibi merak ettiklerimdendi, çünkü hakkında birkaç güvendiğim blogger/youtuber'dan fikirler duymuştum, peki bakalım kitap hakkında ben neler düşünüyorum ve kitap hakkında sizlere neler verebilirim?

Kitabımız, Martı Yayınları'ndan çıkma ve yaklaşık olarak 351 sayfa..


Kitap benim kütüphaneme ait bir kitap ama büyük ihtimalle onu da kız kardeşime hediye edileceklerin arasına koyup ona en yakın Bursa ziyaretimde vereceğim. Dediğim gibi epey methini duyup konusunu okuduktan sonraki merakıma yenilip A101'de şans eseri komik bir fiyata satın aldığım bir kitap bu ve benim kendi kütüphaneme ait bir kitap. Kapak tasarımlarına gerçekten bayıldığımı söylemeden geçemem, özellikle bu ön kapak kitaba aşık etti beni :) Arka yüzdeki üç paragraf aslında bir arka kapak yazısı için oldukça fazla olsa da yine de başarılı, okuru meraklandırmayı ve ona kitabı zorla aldırmayı vaat ediyor :)
*
Kitabın biçimsel özelliklerine geçiyorum hemen: İlk sayfada ön kapağın siyah beyaz versiyonu, ikinci sayfada detay bilgiler, üçüncü sayfada yine kapak tasarımının aynısı yer aldıktan hemen sonra kitaba geçiş yapılıyor. Kitap ortadan büyüğe doğru bir puntoya sahip. Kitap mektuplar şeklinde yazılmış, kitapta italik, kalın gibi yazı stilleri de çokça kullanılmış.


Öncelikle kitabın mektuplar şeklinde yazıldığını ve genç yaşta ölen bazı ünlülerin kitaba dahil olduğunu biliyordum, o nedenle benim için çok da sürpriz bir gelişme olmadı. Kitapla ilgili bu anlamda beklentilerim epey yüksekti ama biraz fos çıktı açıkçası. Çünkü kitap liseye yeni başlayan genç bir kızın ablasının trajik ölümü üzerine yaşadıklarını anlattığı bir kitap ve bunun önemli bir detay olduğunu bilmenizi istiyorum. Çünkü sanırım ben kitabı bu detayı atlayarak okuduğum için biraz hayal kırıklığı yaşadım. Kitabımızın ana karakterleri iki çocuk, özellikle de birinin yaşadıklarına yani ablasını kaybettikten sonraki yıl yaşadıklarına şahit oluyoruz, bu nedenle de bir ergenin ağzından kitabı okuduğunuzu ve onun yaşantısının içine girdiğinizi düşünmelisiniz.
*
Kitabı ergenlik çağındaki bir çocuğun ağzından okuduğumuz ve olayları böyle gördüğümüz için kitaptan beklentinizi bu seviyede tutmanızı öneriyorum.


Kitabın içerisinde Kurt Cobain, Amy Winehouse, Judy Garland, Amelia Earhart, Janis Joplin, River Phoenix, Jim Morrison gibi tanınmış bazı isimler de var ve bu isimlerin bazılarının erken yaşta intihar ettiklerini biliyoruz, özellikle Oz Büyücüsü'nde harikalar yaratan Judy Garland ve şarkıları ve sesiyle bizleri büyüleyen Amy Winehouse için okuduğum satırların elbette ki benim için anlamı büyüktü elbette bu satırları daha bir hüzünlenerek okudum. Özellikle hepsinin yaşantısının da bu kitaba dahil edilmesi ve sevdikleri sevmedikleri şeyleri de Laurel'ın ağzından duymamız çok güzel ve anlamlıydı aynı zamanda onlara karşı bir saygı borcu ve vefa örneğiydi, yazarın yaptığı aslında büyük jest. Çünkü zaten bu büyük isimler her zaman yaptıkları işler ve eserlerle yaşayacaklar...
*
Kitabın konu fikri kimden çıktı bilmiyorum ama bence etkileyici ve sanırım daha önce çok fazla yapılmamış bir fikir, o nedenle ayrıca tebrik ediyorum. Konudan ve ünlülerin bu kitaba dahil edilmesi fikrinden hoşlandım. Kitabı genel olarak bu kadar çok merak etmemin en büyük etkenlerinden biri de bu aslında...


Kitabın yetişkinlerden daha çok lise veya orta okul çağındaki genç yaş grubuna hitap ettiğini düşünüyorum, aslında belki de kitabı çok kendime hitap ettirememem bu sebepten, kendim okuyup bitirdikten sonra da kız kardeşime hediye etmek istemem işte bu yüzden. Onun beğeneceğini düşünüyorum, bakalım onun yorumları nasıl olacak?
*
Kitapta çok fazla alıntı, müzik mevcut, özellikle bu ünlü isimlerin eserleri ön planda elbette. Haricinde tasvir, betimlemeler de üstünkörü olsa da mevcut. Ancak kitapta en dikkat çeken şey elbette kitaptaki gençlerin yaşam tarzlarına vurgu yapılması, Amerikan aile kültürünün yok olması, gençlerin büyürken yaşadıkları zorluklar, ergenlik dönemi ve bu çocukların anlaşılamaması üzerine gerçekçi saptamalar yapılması. Yazar yeni nesillerin özellikle çocukluktan ilk ergenliğe geçerken yaşadıkları zorlukları büyük bir ustalıkla hikayeye yediriyor, hikayenin altında bu zorlukları Laurel'ın yüksek duyarlılık süzgecinden geçirerek bizlere sunuyor. Laurel arkadaşlarını bu anlamda bizlere çok iyi tanıtıyor, onların maskelerinin ardındaki gerçek yüzlerini ve gerçek duygu-düşüncelerini gözler önüne seriyor.


Kitapta Laurel'ın May'i bu kadar örnek alması ise akıl almaz derecede abartılmış bence, evet kız kardeşler özellikle de küçük olanlar büyük kardeşlerini örnek alırlar ama durum bence bu derece abartılmamalı. Laurel May'in kuklası gibi yansıtılmıştı bazı kısımlarda, sinirden delirdim, Laurel oraya gel hemen gidiyor, buraya gelmek ister misin hemen koşuyor, asla sorgulamıyor ve kız kardeşinin erkek arkadaşlarıyla olan gizli gece ilişkilerine göz yumup ailesine bahsetmiyor. Böyle yüksek duyarlılığa sahip bir kızın bu kadar aptal gibi yansıtılmasına çok sinir oldum doğrusu. Bu ne çelişki böyle? Laurel May'in her söylediği sözü emir gibi uygulayıp kız kardeşine adeta tapıyor gibi gösterilmiş hatta kız kardeşinin yaşadığı hayatın sonunda gece yarısı gözlerinin önünde ölümünün üzerine bir süre sonra onun gibi olmak istiyor ve onun gibi yaşamaya başlıyor. Ancak neden sonra aklına onun başka biri olduğu ve kendisi gibi davranmadığı geliyor. Yazarımız buralarda bence hata etmiş ve Laurel'ı gerçekten tam bir salak gibi göstermiş.


Kitapta, çocuklar için ebeveynlerin önemi, ailelerin ayrılmalarının olumsuzlukları, çocuklar üzerindeki etkileri, baba ve anne figürlerinin bir çocuğun hayatındaki önemi, aile olmanın önemi ve Amerikan ailelerinin yozlaşması gibi önemli konulara parmak basılıyor. Yazarın kitabını ailelerin de okumalarını ve kendi yaşantılarına dönüp şöyle bir bakmalarını amaçladığını düşünüyorum ve ben de özellikle yine anne babalara bir kitap daha öneriyorum okumaları için.
*
Kitapta yazarın oluşturduğu karakterler arasında sanırım en sevmediğim karakter adı bile belli olmayan anne karakteri. Kızının ölümü üzerine diğer çocuğunu yüz üstü bırakıp giden bir anne modeli. Kitapta gerçekten en sinir olduğum karakter o oldu ve kızının ölümünde yüksek pay sahibi olduğunu düşünüyorum. Öyle bir anne modeli oluşturmuş ki yazar,kendi kızının gece evden gizlice çıkmasından bihaber, film yıldızı olma hayallerinden kurtulamayıp halen daha kendini düşünen, çocuklarını düşünmeden ayrılık kararı alıp çocuklarından aniden uzaklaşabilen, kızının ölümü üzerine diğer çocuğunu yüz üstü yıkık bir babayla bırakan, zavallı Laurel'ın Amy teyzesinden babasına bir top gibi zıplayıp durmasını önemsemeyen, her şeyden önce bence Laurel'ı önemsemeyen bir  anne modeli. Ki üzüntüsünde bile halen daha kendisini düşünüyor ve beni her zaman ağlarken görmeni istemediğim için diyebilen biri, bu nasıl anne ya diye kitap boyunca delirdim resmen.


Bu kitabı genel olarak epey akıcı bulabileceğinizden eminim hatta bir oturuşta bitirilebilecek benim çıtır çerez dediğim kitaplardan, önemli konulara parmak basıyor olsa da yine de tüm hikaye dört beş ergen arasındaki konuşma ve diyaloglardan ibaret, bu da bir gerçek aslında. Bu nedenle erkek arkadaş muhabbetlerine, sevgili muhabbetlerine, bolca Amerikan lise partilerine ve ergen muhabbetlerine hazır olmanızı öneriyorum.
*
Kitabın türünün gençlik, dram olduğunu düşünüyorum, hatta kitap içerisinde bazı yerlerde Laurel'ın May hayranlığıyla kafayı bozmasından ötürü baygınlık geçirtecek kadar yoğun bir duygusallık dozu vardı, sürekli eski hatıralar ve yaptıkları şeyler bazen açıkçası Laurel'ın tam bir aptal gibi davranması ve bunu gayet de normalmiş gibi aktarmasından dolayı sıkıcılaşmıştı. Kitapta olayın - ki May'in ölümü kendi hatasından doğan bir kaza- dramatik olmaması ama yazarın bunu inanılmaz bir şekilde dramatize etmeye çalışmasından ötürü doğan komik bir de durum vardı. Evet anlıyorum, bir abla kaybetmek her zaman zordur ama kitapta çok fazla dramatize edilip sık sık depresif bir hava yaratılmaya çalışılmış hatta ünlü isimler de çoğu kez buna alet edilmişti.


Kitapta yine aşırı gereksiz olarak lisede eşcinsellik üzerine de bir parmak basılmıştı, gerçekten inanılmaz gereksiz buldum.
*
Benim çok sevdiğim bir kitap olmadı malesef ki, hatta bana çok da bir şey kattığını bile düşünmüyorum, May'in ölümündeki esrarı bir süre korumayı başarmış olsa bile sonunda onu da inanılmaz bir şekilde basitleştirip batırdı diyebilirim. Ön kapak ve içerisinde geçen sevdiğim isimler ha bir de kitabın Türkçe çevirisi hatırına okudum diyebilirim kitabı, bu arada kitabın orijinal ismi 'Love Letters to the Dead', onun haricinde beni tatmin edemeyen bir kitap oldu.
*
Evet benim kitaba dair, yorum görüş ve önerilerim işte böyleydi, umarım yazımı severek okudunuz! Yeni kitaplarda ve yazılarda görüşmek dileğiyle...Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...

Herkese yeniden merhaba!

Umarım keyifler yerindedir, hafta sonu en sevdiğim günden sesleniyorum sizlere :) Bugün günlerden Cumartesi ve ben sizlerle okuduğum en son kitap olan Guguk Kuşunu ve onun yorumlarını paylaşmak üzere blogumdayım. O zaman hemen başlayalım..

Uzunca bir süredir kitap okuyamıyordum, malum yaz tatili, aile ziyareti, bayram falan derken kitaplara pek fazla zaman ayıramıyordum. Şimdiyse okulların ve doğal olarak iş hayatının başlaması sebebiyle okumalara kaldığım yerden devam edeceğim. Kitap okuyamamanın en kötü özelliği kitaplardan uzak kalmak, kağıt kokusunu özlemek evet ama bir de bu yeni durumun sizi yeni kitap alışverişlerinden mahrum bırakması elbette... Ben sürekli kitap alıp da biriktirme taraftarı bir insan değilim aksine son zamanlarda kütüphanemi vazgeçilmezlerimle daralttım ve kalanlarını da kütüphaneye verdim ve bir kısmını da kız kardeşime götüreceğim. Yani kitap azaltımına geçtim de diyebiliriz, o nedenle sürekli alan ama okumayanlardan değilim. Ben aldıklarımı okuyup bitirip elimde son iki üç kitap kalıncaya kadar alışveriş yapmama taraftarıyım ama çoğu zaman bu sözümde de duramıyorum. Hatta son dönemde yine A101'den 3 farklı kitap alışverişi yaptım yine ve ilkini okuyorum bile... O nedenle okuyup almak bana daha mantıklı geliyor, sonuçta kitaplar oradan oraya yıpranıyorlar bir süre sonra ve okumadıkça da bir kenarda kalmak zorunda kalıyorlar... Okudukça almak ve okuduklarımızı da değerlendirmek yani ya kütüphanelere vermek ya da etrafımızdaki kitap kurtlarına sunmak daha mantıklı gibi :)


Bugünse kütüphaneden aldığım kitaplardan bir diğeri olan Guguk Kuşu'nu konuşacağız ve daha yakından tanıyacağız... Daha önceden ismini hiç duymadığım bir kitaptı ama Amerikan Edebiyatı için kült kitaplardan biriymiş ve 5 Oscar ödüllü Jack Nicholson'ın başrolde olduğu şahane bir de filmi varmış. Bakalım kitap hakkında neler söyleyebilirim?

Kitabımız, Turkuvaz Kitaptan çıkma ve yaklaşık olarak 316 sayfa...
*
Kitabın bendeki versiyonunda kitabın ön kapağını Jack Nicholson, arka kapağını da bilgilendirmelerle bir illüstrasyon süslemiş. Turkuvaz Kitap'ın ismine uygun düşecek şekilde siyah ve turkuaz renklerin uyumuna sahip. Arka kapaktaki yazının sinir edici bir şekilde hem merak ettirici hem de hiçbir şey açıklamayacı bir yapısı var. Hem biraz gıcık oldum hem de sevdim ne yalan söyleyeyim.


Kitabın özgün adının One Flew Over the Cuckoo's Nest olduğunu eklemem lazım, belki pek çok kişi bu isimle bilir bu kitabı. Bu ismin nereden geldiği ise aslında çok daha önemli, bu bir çocuk tekerlemesinin son cümlesi, ancak Türkçeye ona biraz benzeyen bir isimle sadece Guguk Kuşu olarak çevrilmiş. Çocuk tekerlemesi ise şöyle: One flew east, one flew west, one flew over the Cuckoo's Nest / Biri doğuya uçtu, biri batıya uçtu, biri de guguk kuşunun yuvasının üstünden uçtu.) Yani kitabımızın orijinali bir cümle, Biri de Guguk Kuşunun Yuvasının Üstünden Uçtu. Ama ben Türkçe versiyonunu da sevdim, hikayeye ve kitabın geneline uygun bence :) Ayrıca Ekşi'de okuduğuma göre Cuckoo aynı zamanda argoda 'Deli' anlamına da geldiğinden 'Deliler Diyarından Biri Geçti' olarak da yorumlanabilirmiş, valla ben onların yalancısıyım :)
*
Kitabın biçimsel özelliklerine geçelim: İlk sayfada yazar ve çevirmenin özgeçmişleri kısacık yazılmış, ikinci sayfada kitabın özgün adı vs. gibi detay bilgiler mevcut. Üçüncü sayfada sırasıyla üstten alta doğru yazar, kitap, kitabın türü, çeviren ve yayınevi ismi yer alıyor. Beşinci sayfada üstte atıf altta ise meşhur tekerlememiz yer alıyor. Ve yedinci sayfada kitaba Birinci Bölüm ile giriş yapılıyor. Kitap büyük bölümler halinde dört büyük bölümden oluşuyor. Genelde orta boyutta bir punto tercih edilmiş. Kitap genelde diyalogdan ziyade paragraflarıyla ön plana çıkıyor ve düz yazı olarak yazılmış. Büyük bölümler aralarda yıldız işaretiyle küçük bölümlere ayrılmış.


Kitapta ilk olarak benim dikkatimi çeken hiç ama hiç yazım yanlışı bulunmaması ve çevirisinin efsane olmasıydı. Tamamen Amerikan edebiyatına ve onun kendi kültürüne has bir roman olmasına rağmen çevirenimiz bizim güzel Türkçemize olabildiğince güzel bir şekilde adapte etmişti romanı ve romanın adı gibi roman da adaptasyon aşamasında oldukça başarılı olmuştu. Gerçekten alkışlıyorum. Çünkü romanda Amerikan tarzı şakalar, espriler, dalaşmalar yani onların kültürüne ait ve bize yabancı olan/gelen şeyler vardı ve bunları okura bu kadar güzel aktarabilmek her babayiğidin harcı da değildir. Sevgili Aziz Üstel tebrikler...
*
Kitabın konusuna bakalım mı? Amerika'daki herhangi bir yerdeki herhangi bir akıl hastanesindeyiz ve yıl 1962... Günün birinde bu akıl hastanesine o zamana dek kimsenin görmediği yeni bir hasta Randle McMurphy getirilir ama ne hasta... Hiç kapamadığı çenesiyle bir hapishaneden getirilen aslında akıllı olan bu hasta bu hastanede hem sisteme hem de kendisine dayatılan her şeye karşı koyacaktır ve oradaki hastaların da kendilerini fark etmelerini sağlayacaktır... Peki kimin dediği olacaktır, hastane yönetiminin mi yoksa McMurphy'nin mi?


Kitabın konusunu ancak bu şekilde özet geçebiliyorum daha fazlası çok fazla spoiye girecek. Ama sanırım hayatımda gördüğüm en babayiğit konulardan biri ve yazar da aynı derecede çok cesur. Bu yüzden sizce de alkışı hak etmiyor mu? Bu arada hastanenin bir adının olmaması ve yazarın yer ya da mekan hakkında çok fazla bilgi vermemesi gerçek anlamda herhangi bir yeri hedef aldığını değil de sadece sisteme odaklandığını gösteriyor bana, bilmem siz neler düşünüyorsunuz?
*
Kitapla ilgili yorum yaparken film için de biraz konuşmak istiyorum, henüz izlemedim ama listenin en başında olduğu bir gerçek, gerçi kitabın sonuna nasıl dayanacağım bir daha bilemiyorum ama neyse. Film hakkında Ekşi'de yine bir şeyler duydum: Rivayet odur ki yazar bu filmi izlemeyi ısrarla reddetmiş ve izlememiş çünkü beğenmemiş. Bu aslında mümkün olabilir çünkü yazarın önce kafasındaki sonra da kalemindeki karakterler filmdekilerle birebir örtüşmemiş ya da yazar anlatmak istediklerini filmde görememiş olabilir. Sonrasında filmin tam beş tane Oscar aldığı ve Oscar tarihindeki Büyük Üçler'den biri olduğu da bir gerçek, diğer filmler ise Kuzuların Sessizliği ve Bir Gecede Oldu filmleri. Yani bu film Amerikanın enlerinden biri ve zamanında yazar da bu kitapla birlikte Amerikan Karşıt Kültürünün efsanelerinden olmuş. Yine bazı oyuncuların Oscar kazanmalarına ya da kendilerini göstermelerine de olanak sağlayan film kitabıyla birlikte aslında ne denli önemli bir hal almış. 1962 yılında yazılan kitap 1975 yılında filme aktarılmış. Filmi izler izlemez detaylı yorumunu yazacağım.


Kitaba geri dönecek olursam, kitap, içeriği, karakterleri ve kurgusu - sonu hariç- bana göre efsane! Ama öyle böyle efsane değil. Kitabı elime ilk aldığımda böyle bir kitap okuyacağımı asla beklemiyordum ve bu kadar etkileneceğimi de elbette. Ancak kitap gerçekten ateş ediyor yalan değil. Ayrıca yazarın cesaretinden dolayı cinsellik, güç ya da toplumun ayıp kabul ettiği ne varsa kitapta bunları bolca görmek de acayip normal. Kısacası muhteşem bir sistem eleştirisi diyebiliriz biz bu kitap için, Amerikalıların kendi sistemlerini eleştiren bir filmi en başarılı ilk üçe yerleştirmeleri de ibret alınası! Amerikalıların bu özellikleri gerçekten hayranlık uyandırıcı, yine tam hatırlamıyorum sanırım ya Bilgen ablanın kanalında ( bilgentolis > Youtube) ya da Başak Kablan'ın videosunda ( Başak Kablan > Youtube) buna dair yani Amerikalıların kendi sistemlerini yerden yere vurup deli gibi eleştirdikleri yapıtları başlarının üzerine koydukları konusunda bir konuşma izlemiştim ve inanılmaz hayran olup şaşırmıştım. Aslında bizim demokrasi dediğimiz kavramı dibine kadar yaşayıp yaşatıyor adamlar galiba. Sistem eleştirilerine daha yakın zamandan bir örnek ise; bakınız Black Mirror dizisi. Yakında blogda yorumlayacağım ama üç bölümlük bu mini diziyi sizler de izleyebilirsiniz :) Bakın da görün bizimkiler, sistem eleştirisi nasıl yapılır?


Kitabın içindeki karakterlerden sanırım en çok McMurphy'i seviyorum, öylesine güzel tasvirlenmiş ve öylesine gözünüzde canlanıyor ki sanki birazdan yanınızdaki masadan kalkıp sizle de bir Elli İki atacak gibi. Kumarbaz, haşarı, düzenbaz, hırçın, dolandırıcı, yalancı, delişmen biri nasıl olur da peki okuyan herkesin gönlünü çalabilir? İşte başarılı yazarların anahtarlarından biri de bu, okuru baş veya yan roldeki karakterleriyle vurmak. Billy Bibbit gibi ya da Reis Bromden gibi bir karakteri kim nasıl sevmez ve neden? Hiçbir gerekçe yok ki?
*
Zaman ve mekan kavramı bir kitapta kendini hiç aratmaz mı? McMurphy öylesine alıyor ki ipleri eline ve ara ara da cadaloz Büyük Hemşire açıkçası normal kitaplarda olmazsa olmaz dediğiniz hiçbir şeyi aratmıyorlar size... Hatta varlar mı yoklar mı düşünmüyorsunuz bile...
*
Kitaptaki karakterler ve isimleri inanılmaz başarılı bence, hepsi karikatür karakter dediğimiz akılda kalıcı karakterlerden. İsimleri de aynı şekilde, ayrıca kitabı bir Kızılderilinin ağzından dinlememiz ve olanları onun gözüyle görmemiz bu esnada hem geçmişi hem de şimdiyi görmemiz çok ama çok iyiydi. Böylece herkesin bildiği ama dile getirmediği Kızılderililerle ilgili hikayeler de doğrulanmış oldu. Bu arada filmde Billy hariç herkesi kitaptaki karakterle bağdaştırdım ama bir tek Billy hayalimdeki gibi değildi.


Kitap, inanılmaz akıcı, ilk yüz sayfada biraz aralıklı okuduğum için akıcılığı yakalayamadım ben ama sonrasında kitap deli gibi aktı gitti. Puntonun ortadan büyüğe doğru olması da bunda eminim etkilidir. Kitapta çok önemli konulara parmak basılmasına ve sistem doğrudan hedef alınmasına rağmen yani böyle ağır konular da kitapta var olmasına rağmen bu konular kitaptaki konuya güzel yedirilmişti. Kitabın sayfa sayısı da bence ideal ama daha fazlası olsa okumam demezdim. Ayrıca kitabın sonunda da yazar okuru asla rahat bırakmamış, ya tamam oldu bitti her şey diyemiyoruz şak diye kafamıza balyoz yedik gibi oldu biraz ve sevemedim ben bu sonu. Keşke birlikte kaçsalardı, ah keşke....!
*
Kitaptaki dile hemen alışamayabilirsiniz ancak bir süre sonra alışıyorsunuz tabi. Ayrıca kitapta filmdekinden çok daha fazla detay ve özel anlatımlar mevcut elbette, kitapta tasvir kelimesinin anlamını görüyoruz neredeyse, yazar her bir karakterin mimiklerinden jestlerine bir saniye bile kaçırmadan tasvirliyor. Ayrıca detaylara o kadar önem veriyor ki karakterin ne giydiği, nerede oturduğu ve ne yaptığı anında okurun zihninde. Yazar, kitabında genelde olayları tasvirlese de düşünceler, davranışlar, neden sonuç ilişkisi, insan davranışları, sürü psikolojisi gibi bir sürü konuya da temas ediyor. Yine psikolojik çözümlemeler, karakter analizleri hat safhada. Bu kitapta nesnelerin çok bir önemi yok, önemli olan davranışlar, insanlar, insan psikolojisi ve nedenlerle sonuçlar...


1962 yılını çok iyi bilmiyorum bu nedenle yazar o dönemdeki insanları mı yansıtmış tam bilemiyorum ama toplumun büyük bir bölümünü yansıtan karakterler ya da her bir karakterin toplumdaki bir güruha denk geldiğini düşünüyorum. Yani toplumun her kesiminden bir karakter mevcuttu. Şimdiye kadar bu kadar iyisini okudum mu bilmiyorum ama sanırım okumamışımdır.
*
Kitapta, genelev, hapishane, hastane gibi toplu halde yaşanılan yerlerin seçildiği ve kitaba dahil edildiğini görüyoruz, genelde de buralarda yaşamak zorunda kalan insanlar ele alınıyor. Çünkü bu insanların sistem tarafından ezildiği ve sisteme yenik düştükleri için buralarda yaşamak zorunda kaldıkları hatta sistemzede olduklarını düşünüyor ve bu şekilde kitabına dahil ediyor diye düşünüyorum. Kitabın çok daha derin bir yorumu da mevcut, göz attım ben, sizler için de buraya bir link bırakıyorum, isterseniz bakabilirsiniz. One Flew Over the Cuckoo's Nest (Guguk Kuşu) : Ozan Örmeci
*
Benim okuduğum kitaplar içerisinde enler arasına giren ve beni gerçekten etkileyen kitaplardan biri oldu, okumanızı muhakkak tavsiye ederim :)) Yeni kitaplarda ve yazılarda görüşmek dileğiyle...Yazımı beğendiyseniz sosyal medyada paylaşmayı ve blogumu sağ üst köşeden takibe almayı unutmayın :) Eğer beni sosyal medyadan da takip ederseniz yeni yazılarımdan ilk haberdar olanlardan olabilirsiniz...